ابريشم براى زن از نظر احاديث و در نتيجه فتاوى خلاف است، و چون در حديث صحيح در اين باره متعارضند و حديث جواز اضاف بر موافقت اصلِ اباح و قاعد صحيح حريز، نص در جواز است و ديگرى ظاهر و قابل حمل بر كراهت و يا مورد زينت كه قطعاً حرام است، روى اين جهات ظاهراً لباس ابريشم براى زن محرم اگر زينت اضاف بر ممتادش نباشد جائز و حد اكثرش مكروه است.[١] ولى جاى احتياط مؤكدّ است بلكه ترك نشود.

مسأله ٢- لباس ابريشم خالص كه بر مرد در حال نماز حرام است در حال احرام نيز حرام مى باشد، ولى ابريشم مخلوط مانعى ندارد، مانند آنكه با نخ ابريشم و غيرابريشم بافته باشند، ولى اگر قسمتى از آن ابريشم خالص باشد، خصوص اگر به انداز پوشيدن عورت است جاى اشكال است، ولى ظاهراً مادامى كه نگويند لباسش شنل احرام يا لنگش ابريشمى است گرچه مشتمل بر مقدارى كه بتوان عورت را پوشانده باشد ظاهراً جائز است، گرچه جاى احتياط اكيد است كه اين را هم نپوشد.

مسأله ٣- اگر مرد از روى نادانى يا فراموشى و اشتباه لباس ابريشم خالص در حال احرام پوشيد، هرگاه فهميد فورى بيرون آورد و چيزى هم بر او نيست.

[١] - اضاف بر صحيحه و حسن حريز كه لباس نمازگزار را براى احرام/ تجويز كرده و حرير در نماز براى زن جائز است، يعقوب بن شعيب نيز در خبر صحيح از امام صادق( ع) آورده كه گفتم: زن پيراهن دكمه دار و حرير و خز و ديبا بپوشد؟ فرمود:« آرى مانعى ندارد» كه طبعاً سؤال از حالت احرام است.

و در مقابل خبر صحيح عيص است كه: زن محرم هر چه خواهد بپوشد جز حرير و دستكش.

و قاعده در چنان مواردى رجوع به اصل جواز است خصوص آن كه دليل خصوصى جواز صريح باشد.