فرستادن هدى و تراشيدن سر مراعات اوقاتش را بكند، كه در عمره تمتع روز نهم ذيحجه و در حجش و نيز سائر اقسام حج روز عيد، و در عمره مفرده آخرين روزى كه مى‌توان بماند بايستى مراعات شود تا بتواند با مجرد هدى و سر تراشيدن از احرام خارج شده و به وطنش برگردد.

و چنان‌كه مكرراً گذشت محل هدى جايگاه مكانى و هم زمانى‌هدى است و بر حسب آيه «وَ لاتَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ‌» اصولًا نمى‌توان با سر تراشيدن محل شد، مگر آنكه هدى به جايگاهش برسد و خود اين جايگاه بر حسب اختلاف حالات اختيار و اضطرار مراحلى دارد:

١- در صورت امكان هدى حج را روز عيد به منى فرستد و هدى عمره را در تمتعش روز نهم، و در افرادش براى آخرين فرصتى كه آخرين مرحله اميد اوست به مكه بفرستد، و پس از ذبحش يا رسيدنش حلق كند و محل گردد.

٢- اگر از فرستادن معذور بود و محل مكانى هدى: مكه منى مقدور نبود در همان‌جايگاه خودش كه محصور شده با مراعات زمان‌هاى مخصوص ذبح و سپس حلق كند.

٣- اگر اين هم نشد كه بايستى پيش از زمان‌هاى مقرر مسافرت كند، محل هدى از نظر مكان همان‌جا و از نظر زمان نيز آخرين فرصت توقف اوست.

٤- اگر چنانچه به كلى هدى ميسور نيست، نه فرستادنش و نه خودش و نه حتى قيمتش، بايستى براى حلق مراعات ترتيب‌هاى گذشته را بكند.

٥- اگر به علت بيمارى يا ناراحتى در سرش از حلق هم معذور است طبق نص آيه فديه‌اى از روزه يا صدقه يا عبادتى كه يكى از اينها جايگزين حلق است كه همزمان حلق طبعاً بايستى انجام شود، و اين آخرى هيچگاه نشد ندارد،