اطلاع عموم رسانى، و اگر به كلى مأيوس شدى يا براى صاحبش نگهدار تا شايد تصادفاً پيدا شود، يا از طرف او صدقه بده و خودت حق تصرف ندارى مگر اينكه در صورت حاجت در مضن محتاجان سهمى بردارى و هرگاه هم صاحبش پيدا شد ضامنى و بايستى به او بپردازى.

و بهتر اين است كه اگر در محدوده مسجدالحرام چيزى يافته به جايگاه امانات و گمشده‌هاى حرم تحويل دهى، كه طبعاً صاحبش بدانجا مراجعه مى‌كند، بلكه در صورتى كه احتمال بدهى بدين‌وسيله به صاحبش مى‌رسد حق ندارى نگهدارى تا چه رسد كه تصرف كنى، و اگر هم در جاى ديگر است به كلانترى بيرون حرم بده.

٦- اينجا حرم امن الهى است و كسى حق تعرض به ديگرى ندارد، خصوص در مسجدالحرام كه أمنش بيشتر است و آيات قرآنى نيز درباره امن هر دو قسمت وارد است:

«... وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً» هر كه داخل اين خانه: مسجدالحرام گردد ايمن است «أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً» «آيا برايشان حرم امنى و پايگاه پناهى ننهاديم»؟ كه اگر پناه برنده مجرم خصوص مسجدالحرام جنايت شايسته عقوبتى كرده مادامى كه در پناه حرم است كسى حق تعرض به او را ندارد، فقط آب و غذا را بر او تنگ گيرد تا خودش به ناچار بيرون رود، مگر در صورتى كه جنايتش نسبت به حرم يا جانل و مال و ناموس زائران باشد كه چون امن اجتماعى بر امن شخصى مقدم است واجب است چنان جنايتكارى را به سزايش برسانند گرچه داخل حرم باشد.