نمازگزار را نيز بايستى داشته باشد كه: پاك باشد غصبى يا پوست يا مو يا سائر اجزاء حيوان حرام گوشت، يا از اجزاء مرد حلال گوشت نيز نباشد، كه اگر دانسته برخلاف اين شرائط بود حرام است گرچه كفاره‌ايى ندارد.

مسأله ١١- اگر پس از محرم شدن دانست كه يكى يا تمام لباس‌هاى احرامش متجنس و يا از جنس ممنوع است احتياطاً فوراً تبديلش كند، گرچه بعيد هم نيست كه اگر همچنان ادامه دهد اشكالى نداشته باشد، مگر در حال طواف و نمازش كه بر حسب احاديث «طواف خان نماز است» ولى ميان ابتداى احرام تا طواف تا حلق يا تقصير، ديگر اين شروط ظاهراً نيست، در طواف و نمازش هم چون به ناچار بايستى چيزى به تن داشته باشد، آن شرائط نيز واجب المراعاتند.

مسأله ١٢- لباس احرام زن همان است كه در نمازش صحيح است به تن كند، مگر لباس زينت كه هم در حال انعقاد احرام حرام است و هم مادامى كه محرم است، گرچه مستحب است لباسش سفيد باشد و در حال انعقاد احرام دو پارچه روى لباس‌هايش بر خود بگيرد.

مسأله ١٣- اگر در حال احرام فراموش كرده بود كه لباس احرام بپوشد و پس از آن يادش آمد، يا نمى‌دانست واجب است و سپس دانست، واجب نيست لباس احرام بپوشد، مگر به منظور برهنه نماندن و احرامش صحيح است، زيرا لباس احرام واجب غير ركنى است آن هم در حال انعقاد احرام، و شرط صحت احرام هم نيست، برخلاف سه واجب ديگر.

مسأله ١٤- دليلى بر وجوب پاك بودن بدن در حالت احرام نداريم گرچه احتياط اكيد است، مگر در حال طواف و نمازش كه طهارت نماز در هر دوى آنها واجب است، اما در غير حال طواف نه طهارت بدن شرط است، وه وضو و نه غسل، كه در حال جنابت يا حيض و نفاس بدون عذر نيز مى‌توان محرم شد،