من بر خدا منه كه راهش را پيمودى، بلكه خدا بر تو منت مى‌نهد كه راهيت كرده و از بى‌راهه‌ات نجات داده، و اگر بندگى خدا، پيمودن راه خدا، شناسائى خدا، به مصلحت تو نبود، خدا هم چنين و چنان از تو نمى‌خواست، كه نيازمند تو نيست، اين توئى كه همه‌ات فقر الى الله است، اى گدا خود را گم مكن!

تا اينجا بطوررمز و اجمال با سه جمله «لا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِى الْحَجِ‌» سيرى در شناخت محرمات احرام كرديم، و اكنون تفصيلش: «لا رَفَثَ‌»: محرمات جنسى شهوانى و نيز سائر شهوات، كه قسم اوّل متن است و بقيه‌اش حاشيه، و هر دو مشمول «رَفَثَ‌» است كه: كار زشت است و ناگفتنى و ناكردنى، گرچه پيش از از احرام شهوات جنسيش با شرائطى حلال است و بعضى هم از شهوات ديگر و اكنون به ترتيب:

١- جماع كردن: مرد با زن يا زن با مرد، و بدتر مرد با مرد: «لواط» يا زن با زن: «مساحقه» و در صورتى كه همبسترى حلال در حال احرام حرام باشد، حال حرامش معلوم است.

و همچنين است جماع با حيوانات و يا هرگونه جماعى كه اصولًا همبسترى با هركس و هر جور حرام است، گرچه در مناسك‌ها تنها همبسترى با زن عنوان شده!

٢- استمناء به هر وسيله‌اى كه باشد، چه به وسيله زن يا ... و هر وسيله‌اى ديگر، و حتى اگر ديدن يا تصور كردن يا مطالعه كردن كارهاى جنسى منى‌آور باشد حرام است.

٣- بوسيدن زن چه با شهوت يا بى‌شهوت، و بوسيدن مرد از روى شهوت.