ما دو بحث داريم: يكى اينكه در چه فاصله لازم است كسانى كه مكرراً مكه مى‌روند محرم شوند كه در حديث فوق جوابش «يك ماه» و سپس «ده روز» مقرر شده كه اوّلى واجب و دوّمى مستحب مؤكد است، و چون در آن زمان‌ها كسى در فاصله كمتر از ده روز مسافرتى به مكه نمى‌كرده به همين اندازه براى استحباب مؤكدش اكتفا شده، و با حديث گذشته رسول خدا كه «عمره تا عمره ديگر كفاره گناهان ميان آن دو است» به طور كلى اشاره به استحباب تكرار هر چه بيشتر عمره شده است.

بحث دوّم اينكه ميان دو عمره چقدر فاصله براى جواز يا استحباب دوّمى لازم است، احاديث فوق اصلًا در اين‌باره حتى اشاره‌اى هم ندارد، ولى دليل ديگرى هم به جز اطلاق آيه و حديث نبوى نداريم و اين دو هم هر گونه تكرارى را تجويز بلكه ترغيب مى‌كنند.

احاديثى هم كه تصريح مى‌كند «العمره فى كل سنه مره»[١] محمول بر عمره تمتع است، زيرا اگر هر عمره‌اى را شامل شود نتيجه‌اش اين است كه كسى كه عمره تمتع امسال انجام داد تا سال ديگر نتواند عمره مفرده‌اى انجام دهد و اين برخلاف ضرورت است.

و در هر صورت اگر هم احاديث يك ماه و ده روز دلالتى بر لزوم يكى از اين دو فاصله مى‌داشت، تنها مربوط به عمره‌هاى مفرده است، نه بين عمره مفرده و تمتع نيز اين فاصله‌ها شرط باشد، زيرا «لكل شهر يا لكل عشره أيام» تنها عمرهائى را كه قابل تكرار در هر ماه يك يا ده روز است مى‌گيرد، و عمره تمتع‌

[١] - وسائل باب ششم عمره.