با همه اين اوصاف چه بهتر كه در فاصله كمتر از ده روز عمره را به نيابت ديگرى انجام دهى كه ثوابش هم بر حسب بعضى از اخبار ده برابر است، يك دهم براى ديگرى و نه دهم براى خودت، و اين خود درسى است اجتماعى و بسى نكته‌دار حتى در عبادات بايستى به فكر دگران باشى تا بهره خودت نيز نزد خدا بيشتر باشد.

شما اگر براى پيمبر بزرگوار (ص) و يا هر يك از امامان و پيمبران (ع) حج يا عمره‌اى انجام دهى به حكم خدا با آن بزرگواران در ثوابش شريك شده‌اى وانگهى اين خود تحيه و هديه‌اى است براى آنان و ايشان به حكم آيه تحيه مطابق شأنشان بأحسن وجه پاداش شما را از خدا مى‌خواهند كه «وإذا حييتم بتحيه فحيّوا بأحسن منها أو ردّوها».

اينجا مسلمان دانا و تاجر آخرت به جز يك حج يا عمره واجب براى خودش انجام نمى‌دهد، و بقيه را تا پايان عمر در انحصار دگران مى‌نهد: پيمبران امامان صالحان و ساير بندگان خدا به جز كافران كه عبادتى از آنها و نه براى آنها پذيرفته نيست.

در خصوص حج و عمره مستحبى مى‌توان گروهى از مرده و زنده در يك عمل شريك دهى، يا اگر هم براى خود انجام دادى ثوابش را براى هر كه خواهى هديه كنى.