حلال داشتن صيد در حال احرام هم تنها صيد كردن و صيد كشتن و صيد خوردن نيست، بلكه تمامى كارهاى صيدى، تكاپوهائى كه درباره حيوان فرارى مى‌شود شامل است كه: نگهداريش، كمك به صياد و حتى اشاره‌اش؛ و هرگونه عملى كه در راه صيد كردن و كشتن و خوردن صيد باشد، همه اينها بر محرم حرام است، چنانكه پيغمبر نازنين و ائمه معصومين نيز اينگونه فهميده‌اند كه سرچشمه فهمشان قرآن است.

بلى اگر حيوانى درنده و صياد بخواهد پرندگان حرم را صيد كند، بر محرم و غيرمحرم جائز بلكه واجب است كه صيدش كنند يا مانعش شوند، كه تا سر حدّ امكان در حد امن الهى بى‌امنى راه نيابد.

صيد در حرم خصوص در حالت احرام و گرچه در غيرحرم، به اندازه‌اى مورد نفرت صاحب شريعت است كه در حكم ميته است و حتى نماز در پوست و سائر اجزائش حرام است.

درسى كه اينجا از نظر سر احرام مى‌گيريم اين است كه:

تو كه اكنون محرمى: صيد خدائى، بپاى خود و به دعوت خدا به دام بندگى افتاده‌اى، بنده او شده‌اى تا آزاد شوى، خراب شده‌اى تا آباد گردى، پس چگونه صيد مى‌كنى صيد كه صيد نمى‌كند!

صيد خود قساوت است و قساوت‌آور است، چه براى غنيمت و چه بدتر براى بازى و سرگرمى، و توى محرم بايستى پر از محبت و بى‌اذيت باشى، حتى با گياهان حرم، تا چه رسد به حيوان، يا بالاتر انسان.