مسأله ٢٠- اگر پييش از گذشتن وقت با شرائطش هدى و حلق را انجام داد و پس از از آن رفع منع شد و هنوز هم وقت باقى بود واجب است خود را محرم دانسته اعمالش را ادامه دهد، ولى در صورت امكان نمى‌تواند پيش از عيد هدى و حلق را انجام دهد، زيرا محل: جايگاه مكانى و زمانى هدى حج- همان روز عيد است در منى كه غيرمنى و غيرعيد هرگز محل هدى حج نيست.

مسأله ٢١- حكم حج افسادى كه كفاره فاسد كردن حج قبلى است همچون حج اصلى است كه بايستى به همان وظائف گذشته در صورت حصر عمل كند.

مسأله ٢٢- بيمارى كه نمى‌تواند حج يا عمره‌اش را ادامه دهد با همان شرائط گذشته مانع خارجى مى‌تواند از احرام خارج شود ولى طبق نصوص روايات فقط زن و مرد بر يكديگر حرام مى‌مانند تا هر وقتى كه تتمه اعمالش را انجام دهد، البته در صورتى كه سال استطاعتش گذشته، اما اگر همين سال اوّل استطاعت او است زن هم بر او حلال مى‌شود.

و در صورت اوّل اگر سال آينده خودش توانست كه معلوم، والّا ظاهراً كافى است كه نائبى بفرستد.

و اگر حجش واجب اصلى نبوده ظاهراً همين امسال كافى است كه براى طواف نساءش نائب بگيرد و كافى است، بنابراين تنها مورد حرام ماندن زن و مرد حجه الاسلامى است كه در گذشته بر او واجب شده بوده و اكنون مبتلاى به بيمارى شده است.

مسأله ٢٣- چون حكم محصور ارفاقى و در زمينه اضطرار است در انحصار موارد اضطرار خواهد بود، بنابراين چنان كه مكرراً گذشت بايستى در