اينها نيز در حالت احرام حرام مى‌شوند، كه ترك محرمات بدنى و قشرى وسيله و رمزى است براى ترك محرمات لبىّ و معنوى، و هر دو احرام شرط است، و هر دوى محرمات ظاهرى و باطنى بر محرم حرام است، و اكنون باطنيش: در خبر است از حضرت صادق (ع) كه براى احرامت:

(با آب توبه خالص و بى شائبه غسل كن كه گناهانت را بشويد جامه راستى و راستان در بر گير كه پوششى از صفاى دل و جان-: خصوص ظاهر و خشوع باطن است.

از هر چه و هر كه تو را از ياد خدا باز مى‌دارد و به خود اميدوار محرم شو، و از آنچه تو را از طاعت حق باز مى‌دارد رو بتاب.

لبيك بگوى كه به معنى اجابت مهمانى بى‌شائبه و پاك الهى است، كه دعوتت فرمود تا چنان شوى، و به محكم‌ترين دستاويز چنگ زن).

احرام كه اوّلين مناسك حج و عمره است نخستين گام اساسى است در سفر الى‌الله و جز بدين‌وسيله نمى‌توان به طور رسمى داخل در گروه سالكين الى‌الله شد، حاج يا معتمر شد.

احرام: جز خدا را جز پيمودن راه خدا را، و به جز رضاى خدا را بر خود حرام كردن است، و در اين راه تو بايستى نيز از خودى: خودخواهى خودراهى و خودبينى، از جمله خودى‌ها برون گردى و خود را نيز بر خود حرام كنى، از خود و خودى‌ها گم شوى تا پيدا شوى، كم شوى تا زياد شوى.

اكنون كه در ميقاتى، در گورِ شخصى‌ها، نجات از گيرانيت‌ها، در جايگاه آمادگى براى كوچ كردن از خود و خودى‌ها به سوى خدا و خدائى‌ها، سوى خانه خدا، اينك از لباس‌هايت برون شو كه بايستى خود ساخته‌ها و خودى‌هايت را