درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٩٩
شرط نيست، بلكه هرگونه حاجتى گرچه غيرضرورى و فوت ناشدنى داشته باشد جائز است سفر كند.
زيرا شخص متمتع دو ارتباط و بستگى به حج دارد: ١- انجام حج تمتع ٢- محفوظ ماندن عمره تمتعش. ارتباط اوّل در هر دو صورت محفوظ است، ولى دوّمى در صورت فاصله يك ماه از بين مىرود، و روى اين اصل شرطش ضرورى بودن اين مسافرت است.
مسأله ١٢- اگر نداند كه براى حج برمىگردد يا نه، اصلًا چنان سفرى حرام است، و در صورت ضرورت بايستى هنگام رفتن براى حجش از مكه محرم شود، كه براى برگشتنش جديت كند، اگر پس از يك ماه برگشت با تجديد احرام از اوّلين ميقات نيت عمره تمتع كند، و اگر پيش از يكماه برگشت همچنان در احرام حج بماند تا انجامش دهد.
مسأله ١٣ اگر بداند كه نمىتواند براى ححجش برگردد به هيچوجه چنان مسافرتى نه احرام حج و نه بدون احرام جائز نيست، مگر آنكه ضرورتى مهمتر از حج پيش آيد كه اين خود كاشف از عدم استطاعت است، ولى در عين حال اگر برخلاف گمانش توانست برگردد. بايستى به وظيفه خود از نظر احرام حج يا عمره مجدد عمل كند.
مسأله ١٤- در مواردى كه با احرام حج از مكه بيرون مىرود چنانچه با فاصله يك ماه برگردد لازم است از اوّلين ميقات احرام را تجديد كند، والا همان احرام كه ميقاتش مكه است كافى است.
مسأله ١٥ چنانچه برخلاف وظيفه از مكه براى حج محرم نشد و بيرون رفت، فقط گناه كرده و چيزى بر او نيست، تنها به هنگام برگشتن اگر فاصله