درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٩٥
مسأله ٧- اگر به عذرى نتواند عمره تمتع را به پايان رساند، بايد آن را تبديل به حج افراد كندن و ميزان عذر و اضطرار اين است كه در صورت ادامه عمره تمتع نتواند تمامى مناسك حج را به وظيفه اختيارى و بدون عسر و حرج انجام دهد، و تنها وقوف اضطرارى عرفات و مشعر براى دفع اين ضرورت كافى نيست، بلكه از دست دادن مقدارى از وقوف واجب عرفات يا مشعر نيز براى انتقال به حج افراد كافى است.
مسأله ٨- اگر بداند وقتش گنجايش عمره تمتع را ندارد، چنانچه هنوز شروع نكرده و در كشور حج است بايد امسال حج قرآن يا افراد و يا سال آينده حج تمتع انجام دهد، و همچنان است نيز اگر شروع به عمره تمتع كرده و در تكميلش سستى نمود تا وقت تنگ شد، و تنها در موردى مىتواند عمره تمتع را به حج افراد تبديل كند و كافى است، و يا از آغاز همان را شروع كند، كه نمىدانسته وقت كافى نيست يا عذرى در اين ميان پديد آمده كه نتواند عمره تمتع را پايان دهد.
مثلًا زن در وقت كافى شروع به عمره تمتع كرد و برخلاف عادتش يا موافق عادت حيض شد، جورى كه وقت پاك شدنش بايستى مشغول اعمال حج باشد، يا مرد پس از شروع عمره تمتع آنچنان بيمار شد كه نتوانست خودش را تكميل كند، و كسى را هم براين يابت يا مناسب نيابت نيافت، كه در اينگونه موارد عمره تمتع بايستى تبديل به حج افراد شود و كافى است.
و قاعده عمومى ضرورتى كه تبديل به حج افراد را جائز و كافى مىكند عذرى است از حدود اختيار بيرون باشد، چه پيدايشش و چه برطرف كردنش، كه اگر جلوگيرى از عذر يا برطرف كردنش ممكن باشد و نكرد، تبديل عمره تمتع به حج افراد گرچه جائز است ولى كافى نيست.