درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٤٢٩
زيرا اگر از روزه و صدقه معذور باشد از «نسك» كه اندك عبادتى باشد هرگز معذور نيست.
مسأله ٢٤- شخص محصور در صورت امكان مخير است بين آنكه به حكم محصور عمل كند، چنانكه مقتضاى آيه حصر است، يا تبديل به عمره مفرده نمايد كه برحسب ادله تبديل به عمره مفرده حكم كسى است كه از ادامه حج معذور باشد، و طبعاً اين تخيير در غير عمره مفرده است، كه فقط در حج و عمره تمتع امكانپذير مىباشد، مثلًا در عمره تمتع اگر بخواهد صبر كند وقتش مىگذرد كه اينجا مىتواند تبديل به عمره مفرده كند، و هم مىتواند با هدى و حلق از احرام خارج شود.
و شايد از آيه حصر چنان بنمايد كه انتقال به هدى و حلق در جائى است كه به طور كلى از اتمام حج يا عمره معذور باشد، ولو به وسيله انتقال عمره يا حج تمتع به عمره مفرده، كه اين خود مرتبه دوّم اتمام آنها است و بعيد نيست ترتيب از اين قرار باشد:
١- در صورت امكان خودش حج يا عمرهاش را تكميل كند.
٢- اگر بعضى اعمال قابل نيابت را نتوانست به علت حصر انجام دهد نائب بگيرد.
٣- اگر اين هم نشد اگر در حال عمره يا حج تمتع است منتقل به عمره مفرده شود.
٤- اگر اين هم نشد طبق ترتيبات پنجگانه گذشته عمل كند، زيرا حكم انتقال به هدى و حلق ارفاقى است و ارفاق تنها براى خلاصى از احرام در حالت ضرورت است.