درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٤١٣
ما همان روز عيد از احرام بيرون آمدهايم، شبها هم در منى كارى نداريم، پس چرا يك صحراى فشرده از انسان، آن هم بيشتر در چادرها، بايستى همچنان سرگردان و بيكار شبها را در منى بگذرانند؟
منى بهترين فرصت تحقق بخشيدن منى: آرزوهاى ما است، آمادهترين زمينه كنفرانسهاى اسلامى، مشورتهاى مردمى كه از همه عالم گرد آمدهاند، كه دستهجمعى بيانديشند چه كردهاند و چه بايستى بكنند، چه بهرهاى از نمايش توحيدى همه جانبه حج بدست آوردهاند و چگونه الگوى كشور حج و نمونه مملكت «الله» را در بلاد «الله» مىتوانند پياده كنند.
اينجا خواه و ناخواه برخوردهاى زيادى حاصل است كه نه كار و كسى، و نه هيچ مشغولياتى به جز بيكارى در اين مكان و زمانش وجود ندارد.
اينجا چيز تماشائى به جز موج جمعيتهاى مختلف الشكل نيست، و شايد يكى از رموز اينكه بيتوته در منى واجب شده اين است كه اين سيل جمعيت در هم فشرده در آن حالت همچون رستاخيز خواه و ناخواه با هم برخوردهائى سودمند كنند كه به نفع مليونها مسلمان باشد.
و نيز تمامى طبقات در مكان و زمان و فضائى يكسان، و زندگى همانند، از تناقض و اختلاف طبقاتى ظالمانه، و جدائى متكبرانه برون شوند، با هم باشند كه «يدالله مع الجماعه».
بيتوته منى:
شب يازدهم و دوازدهم در صورت امكان واجب است در منى بيتوته كنى و روز دوازدهم بعد از ظهر مىتوانى از منى برون روى به شرط آنكه چيزى از محرمات احرام را عمداً مرتكب نشدهباشى، خصوصاً صيد و زن، ولى آيه مربوطه همه را شامل است كه: