درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ٣٧١
آرى! سود و زرقى براى مستمندان و درماندگان كه اين بهره مادى را از كشور حج و عيد خون مىبرند، و سودى هم براى انفاق كنندگان كه قربانيشان از شَعائِرَ اللَّه و خود تقوى الله است، و نفع معنوى اضافه بر آنچه گذشت: كه خود نيز در زمره مستمندان از اين سفره پربركت بخورند، با آنان شركت كنند تا حس امتياز و جدائى و خودپسنديشان بميرد، و روح يگانگى و برادرى و برابريشان زنده شود.
خدا چنان فرموده. اما ما بندگان هزاران خروار گوشت حلال را به سود زمينى منى، كرمها و سائر حشرات و ميروباتش، و سگها! كه از تعفنش نيز فراريند، و مواد گوناگون مرضها كه فضا را آلوده مىسازند، و ماها! آنها را به سودى اينها قربانى مىكنيم، و اهلالله را از اين رزقالله محروم مىسازيم، و تنها با چند ريالى سرشانرا كلاه مىنهيم!
اين روزىها حلال پربركت الهى كه در انحصار خودمان و بيشترى براى مستمندان است، ما در انحصار آن اسراف وحشيانه مىنهيم، و عجيب اين است كه سگها و گربهها، حتى پشهها و مگسها كه هميشه به دنبال چنان سور و ساتى مىدوند و پرواز مىكنند، اينها هم در روزها گنديده منى، از بوى گندى كه ما انسانها به راه انداختهايم فراريند، كه تعفن سگى كيتر از آن است كه حتى سگهاى تعفن جو تحملش كنند، و ما با اين اسراف وحشيانه گوشت و كشتار بىرحمانه بىمنفعت و پرضرر، با هر چه نادانى و بىرحمى و بدتر به حساب خدا كه هرگز هم راضى نيست! اين كار ساليانه تكرار مىكنيم ... چرا؟ شما از سائر دانايان باوجدان بپرسيد، و در موشكافى و چيز دانى از كسى نهراسيد.
خدا اين روزىها را براى مستمندان كشور حج مقرر فرموده و ابراهيم خليل (ع) هم كه دعا كرد: «وارزق اهله من الثّمراتِ لَعَلَّهمْ يشكرونْ»: «اهل كشور حج را از ثمرات روزى ده شايد شكر كنند» بيشتر نظرش به اين مليونها قربانى