آماده كنى، و اگر خودت نمى‌توانى ديگر آن را تحرك كنى .. تا كشور حج كشور خدا، حكومت خدا و دولت اسلام را هر جا كه هستى بنياد نهى، كه همه جا عرفات است، همه جا مشعر و همه جا منى است، كه اينجا مكتب و همه جا عمل است، چنان‌كه به تفسير امام صادق (ع) مكتب عاشورا در پهنه مكان و در ازاى زمان برقرار است كه «كل يوم عاشوراءكلّ ارضٍ كربلاء كل شهر محرم»! تو حسين باش كه يزيد فراوان است، يا دست كم حسينى باش كه همه زمان‌ها عاشوراست و همه زمين‌ها كربلاست، نقشت همه وقت و همه جا حسينى باشد، نه تنها گريه و ناله كه اين هم فقط براى انگيختن و تحريك سربازان فداكار حسينى است، و آغاز هم از خودت كه آزادگان حسينى در همه جبهه‌هاى حق و باطل، در همه معركه‌ها و درگيرى‌ها ناس و نسناس حسين را يارى كنند، و تو بس مگو «يا ليتنا كنّا معك فنفوز فوزاً عظيماً»: حلقوم بريده‌اش اين است: هم‌اكنون با من باش، همان قرآن و اسلام را كه من برايش فدا شدم يارى كن، اگر من مردم اسلام كه زنده است و پايدار، وبدان كه حسين شسيعه رمز گريه و تو سرى به خود زدن نيست، گريه براى تحريك دوست و گرياندن دشمن است و زنده كننده روح جهاد، اين قمه‌ها و شمشير و زنجيرها را بر سر دشمن بكوب كه يزيدى است، نه بر سر خود كه زيانى به يزيد نرسد، بلكه با تو در رزم عليه خودت همكارى كند كه بيشتر تو سرى خور باشى «وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً»: گمان كنى كه خوب كارى است، وظيفه حسينى بودنت همين است.

آنگونه‌عزادارى كه زيانى به يزديان ندارد و نه نفعى به حال حسينيان، قطعاً ضدحسين و به سود يزيد است، كه خود يزيد نيز سه روز در دربارش اينگونه‌