كه پيرايه‌هاى زيادى سعى را، كه روح سعى را مى‌كشد، و تو را ماشين‌وار حركت مى‌دهد، اين‌ها را از سعيت دور كنى و ديگر هيچ، تا سعيت سعى «ناس» باشد نه «نسناس خناس»!

مسأله ١٦- شما فقط آدرس مسعى و صفا و مروه را بدانى ديگر حاجتى به مطوف ندارى، ماشين نيستى كه بى‌راننده حركت نكنى، پس از طواف و نمازش، از زاويه حجرالاسود مستقيماً به طرف مسعى از مسجد خارج شو، آن قسمت كه كوه بلندتر است صفا و قسمت كوتاه‌ترش مروه است، كه طبعاً بايستى هم صفا بلندتر و برتر از مروه باشد كه «الرجال قوّامون على النساء»!

مسأله ١٧- نيت در سعى همچون سائر اعمال حج و عمره است كه بايد در نظر داشته باشد اين سعى براى عمره است يا حج، براى خودش يا نيابت، ولى اگر مشغول اعمال عمره مفرده يا تمتع، يا حج است خود اين اشتغال تعيين است و حاجتى به نيت تعيين نيست، فقط اين اندازه لازم است توجه داشته باشد كه سعى مى‌كند نه تفريح، و همين كافى است.

مسأله ١٨- در اينكه استراحت و رفع خستگى و يا هر توقفى در صفا يا مروه جائز است شكى نيست چنانكه در اخبار است رسول خدا (ص) در هر دو مكان توقف مى‌فرمود و قرآن و دعا مى‌خواند، ولى آيا ميان صفا و مروه نيز مى‌توان توقف كرد، از بعضى اخبار چنان مى‌نمايد كه به‌طور كلى استراحت در اين محدوده جايز است، چنان‌كه در صحيحه حلبى از حضرت صادق (ع) است از مردى كه بين صفا و مروه طواف مى‌كند آيا استراحت كند؟ فرمود: «آرى اگر بخواهد بر صفا و مروه و ميان آن دو بنشيند».[١]

[١] - وسائل الشيعه باب ٣٠ سعى.