مسأله ١٤- حكم شك در عدد دروهاى سعى مانند شك در طواف است، ولى اينجا چون موالات عرفى شرط نيست، بايد در صورت شك به قدرى فكر كند كه يا مأيوس شود، يا به‌طور كلى صورت سعى از بين برود، نه آنكه به مجرد شك رهايش كرده از سر بگيرد.

مسأله ١٥- رفت و آمد سعى طبعاً به طور معمولى كافى است، چنان‌كه در طواف گذشت، نه آنقدر احتياط و دقت هندسى كه همچون مجسمه‌اى روى واگن در حركت كه حق تكان دادن سر و بدن، و رو به اين سو و آن‌سو كردن به خود ندهد، و نه جورى بى‌انضباط كه همچون اطفال گاه از روبه‌رو و گهى از پشت سر راه بروى، نه اين و نه آن، آنچه در روايات آمده اين است كه هفت مرتبه رفت و آمد شروع از صفا و ختم به مروه كنى و ديگر هيچ.

اما تجار كشور حج از اين هيچ هم چيزها تراشيده‌اند، و حجاج را با پيرايه‌هاى خود ساخته سرگردان كرده‌اند كه مجسمه‌وار طواف و سعى را انجام دهند. نه! هرگز شما همان‌طورى كه از خانه به بازار يا كار ديگرى مى‌رويد، احياناً در راه رفع خستگى مى‌كنى، غذا و آبى هم مى‌خورى، به اين و آن هم سرى مى‌زنى و صحبت هم مى‌كنى، همين‌جور هم سعى كنى كافى است، فقط فرقش اين است كه طى مسافت در سعى هفت بار و تكرار مى‌شود، و مستحب مؤكد است مشغول ذكر خدا باشى.