مسأله ٢٢- تمامى اين احكام و مشكلات در انحصار نماز طواف واجب است چنانكه در آغاز بحث گفتيم، اما طواف مستحب، اصولًا نمازش واجب نيست، اگر هم غلط خواند طورى نيست، در هر جاى مسجد هم مى‌تواند بخواند، و نيز مى‌تواند نمازهاى چند طواف مستحب را يك‌جا پس از طواف‌هايش بخواند و هرگز اشكالى ندارد.

مسأله ٢٣- اگر در بين سعى صفا و مروه يادش آمد كه نماز طواف را نخوانده، يا فهميد كه غلط خوانده، واجب است همان‌جا سعى را رها كرده و نماز طواف را به‌طور صحيح در حد امكان بخواند و از هر جا كه سعى را ترك كرده تمامش كند، و اگر پس از سعى فهميد و يا حتى پس از تقصير، نيز واجب است نماز طوافش را طبق شرائط بخواند و تكرار سعى و تقصير هم بر او نيست، ولى ظاهراً جاهل مقصر بايد تكرار كند يا دست كم احتياط واجب است.

مسأله ٢٤- اينكه ما صحت قرائت را دائماً تكرار مى‌كنيم از اين نظر است كه نوعاً گير نمازاگزاران در قرائت است، چه حمد و سوره و چه سائر اذكار واجبه، والّا ايستادن در حال حمد و سوره، و حالت مخصوص ركوع و سجود و تشهد و سلام نيز شرائطى دارد كه واجب است مراعات شود، ولى ياد گرفتن آنها آسان است و عمده‌گير در قرائت مى‌باشد.

و مقصود از صحت قرائت اين است كه همچون عرب‌هاى فصيح حروف را از مخارج اصليش اداء كند، بلكه همين اندازه كه ميان الف و عين، قاف و غين، زاء و ذال و ظاء و ضاد، ميان اينها فرقى گذارد كافى است، و بالاخره به اندازه‌اى‌