حجر اسماعيل حتماً بايستى داخل در طواف باشد، كه ديوار نيم دائره‌اش كه از اين جهت همچون سه ضلع ديگر كعبه است، و نيز پايه‌هاى اصلى كعبه در اين سه ضلع كه به طور شيب‌دار از ديوار نمايان است، اين پايه‌ها نيز در گذشته بر حسب رواياتى اساس كعبه بوده و بعداً اينگونه شده و به آنها «شاذروان» گويند، اين پايه‌ها نيز داخل مطاف است، گرچه كسى نمى‌تواند روى اين شيب‌ها راه برود، ولى اگر احياناً قدمى بر آنها نهاد و مقدارى هم رفت بايستى جبران كند، چنانكه نبايد روى ديوار حجر نيز در حال طواف بروى، بلى احياناً دست گذاردن روى اين ديوار و آن شيب‌ها ظاهراً اشكالى ندارد، كه نه نصى در منعش وارد است، و نه با طواف دور كعبه منافات دارد، قدر مسلم تو بايستى دور كعبه طواف كنى، و معنيش اين نيست كه به تمامى ذرات بدنت از اين حدود بيرون باشى، و بلكه خود اين معنى هم كه «شاذروان» از اصل كبه است مسلم نيست، و آنچه مسلم است اين است كه محوطه حجر اسماعيل بايستى داخل مطاف باشد، كه اگر از داخل حجر طواف كرد، قدر مسلم اين مقدار به حساب طواف نمى‌آيد، ولى آيا همين قدر كه از داخل حجر گشت به كلى طوافش باطل مى‌شود و بايستى از سر بگيرد؟ يا فقط همان دور كه داخل حجر شده باطل است و بقيه‌اش صحيح، و تنها همان دور بايستى جبران كند؟ يا چنانچه همان اندازه را جبران كند، كه دور ديوار حجر بگردد، همان كافى است، كه نه طوافش باطل است و نه تمامى آن دورى كه داخل حجر شده؟

مقتضاى قاعده همين سومى است چنانكه حفص بخترى از حضرت صادق (ع) مى‌پرسد: مردى طواف كرد و در حجر اختصار نمود؟ فرمود: آنچه از طوافش كم كرده انجام دهد».