تو اينجا گرد ناديده مى‌گردى، گرد حق خدا، اما خدا كه جا ندارد، دور ندارد، حد ندارد، اين خانه تو خالى را كه نخستين خانه آزاد است براى ... و نمايش اين رمز نهاده كه نه! گرد هيچ‌كس و چيزى مگرد، از كشتن دور اين و آن آزاد شو، گرد «البيت العتيق» بگرد، اما كى؟ پس از برطرف كردن تا پاكى‌هايت نابسامانى‌هايت: چه مادى و چه معنوى و پس از انجام پيمان‌هايت: «ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ‌» (الحج: ٢٩).

«بيت عقيق»: خانه آزاد قديمى كه از نظر زمان و مكان و عظمت بر همه خانه‌ها قصرها و كاخ‌هاى جهان سبقت دارد، و نيز از ملكيت‌و اختصاص بغير خدا آزاد بوده و هست.

تو نيز قدم از زمان‌ها و مكان‌ها و عظمت‌ها فراتر نه، همه زمانى‌ها و مكانى‌ها و بزرگ‌ها و بزرگى‌ها را پشت سر نه، از قيد جان و جهان آزاد شو، و به عنوان رمز آزادگى در بندگى جانان و جان جهان، و اختصاص طواف و گشتن دورانى، بر گرد «البيت العتيق» بگرد، خانه خدا و مردم كه در درون هيچ ندارد و از برون هيچ‌تر، نه آثار صنعتى و معمارى زيارتگاه‌ها عبادت‌گاه‌ها و قصرها، ساختمان‌هاى دين و دنيا و نه هر چه آلايش‌ها در آن نيست، جز مشتى سنگ‌هاى سياه بى‌قواره كج و كوله، ناصاف روى‌هم نهاده ... آرى گرد اين خانه بگرد.

و اين «طواف»: گشتن هفت بار، از واجب و مستحبش، در انحصار «البيت العتيق» است و بس، كه دور پيمبر يا قبرش نه، دور هيچ امامى نه، و دور هيچ‌كس يا مقامى نه! فقط «الكعبه البيت‌الحرام» كه فدوى شدن، بر محورش گشتن، هر حركت و گشتنى را بر مركزش نهادن، در انحصار صاحب اين بيت «رب‌البيت»