درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ١٩٥
اذيتت مىكند به اندازه ضرورت بچين و بچيدن هر ناخن مشق گندم صدقه بده، ولى اگر بدون عذر و دانسته بچينى هم حرام است و هم يك گوسفند كفاره دارد.
و اگر ناخنى بشكند يا زيرش زخم شود و محتاج به كوتاه كردن باشد، و يا در مورد هر ضرورت ديگر، جائز است به اندازه رفع ضرورت كوتاه كند و بيش از آن حرام است و كفاره دارد.
٢٣- استعمال بوى خوش بينى گرفتن از بوى بد:
حالت احرام حالت يادآورى اوّل و آخر گنديده و متعفن تست، نخست نطفهاى متحفن بودى و آخر كار مرادى متعفن خواهى شد مودرين ميان هم كه در احسن تقويمى جز مشقى نجاست و كثافت در درون ندارى.
اكنون تو در حال مرگ مصنوعى عطر استعمال مكن، كه به دروغ خويش را خوشبو كنى، و از بوى بد بينى مگير تا به يادآغاز و انجام و درون كنونيت افقى، اندكى به خود آى، اين خود دروغين خود ساخته خود باخته را ترك كن، خدا ساخته شو، شكسته شو، گم شو، كم شو، از زرق و برق، آنچه تو و دگر آن را گول مىزند و به خود مشغول مىكند دور شو، و تنها مجذوب حق باش كه محرمى تا محرم شوى، اين از نظر سرّاحرام، و از نظر فقه احرامى مسائلى چند است:
مسأله ١- مقصود از استعمال: به كار بردن بوى خوش اعم است از بتن يا لباس ماليدن يا خوردن يا بو كردن، كه اگر چيزى خوشبو بخورى يا بياشامى گرچه بو نكشى حرام است، و اگر خوشبوئى را ببوئى و نخورى، يا به خود بمالى گرچه نبوئى و نخورى، همه اينها حرام است، و اگر دو جور يا سه جور استعمال چيزى خوشبو را كنى دو يا سه حرام مرتكب شدهاى.