به‌طور كلى خون انداختن بدن هرجور و به هر قصدى كه باشد بر محرم حرام است، و چنانچه بدن را بخاراند و يا كارى كند و بداند خون مى‌آيد نيز حرام است گرچه قصدش خون انداختن نباشد، مگر اينكه ندانسته خونى شود كه طبعاً حرام نيست.

اينجا دو مورد مستثنى است: يكى مود ضرورت كه رگ زدن يا آمپول زدن يا خون گرفتن و مانندش ضرورى است، و تأخيرش تا خروج از احرام خطر جانى دارد يا موجب بيمارى يا شدت بيماى و يا غيرقابل تحمل است، بطورى كه نوعاً نمى‌توان بر آن صبر كرد، يا نمى‌توان بدون آن نماز يا واجب ديگرى را انجام داد، يا ناچار به فعل حرام خواهد شد، كه به طور كلى ضرورت شرعى يا عرفى و عادى خون انداختن بدن را در حال احرام، به اندازه رفع ضرورت تجويز مى‌كند.

دوّم كارهائى كه مستحب است و نوعاً لازمه‌اش خون آمدن است، مانند مسواك دندان و لثه‌اى كه سست شده، و با مسواك زدن خون مى‌آيد، كه اگر هم بداند خون مى‌آيد جائز است، چنانكه از امام صادق (ع) مى‌پرسند: محرم مسواك كند؟ فرمود: آرى گفتند: اگر هم خون بيايد؟ فرمود: آرى مسواك از سنت است، و چنان مى‌نمايد كه هر كارى سنت باشد گرچه بدانيم خون بيرون مى‌دهد جائز است.

ولى ظاهراً اين در صورتى است كه ترك مسواك در حال احرام موجب ترك سنت شود، كه اگر بتواند مسواك را تا بيرون شد از احرام تأخير اندازد و ترك‌