درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ١٤٩
٤- نگاه كردن به زن از روى شهوت، و چه بدتر به مرد كه هميشه حرام است.
٥- بدنى مالى زنان، و چه بدتر با مردان از روى شهوت.
٦- عقد كردن زنى را براى خود يا براى ديگرى و يا گواهى بر عقد دگرى ...
اينها به روشنى نمايانند كه مشمول «لا رَفَثَ» مىباشند كه: شهوترانى مكن و سپس:
٧- زينت كردن آنگونه كه شهوتانگيز است و عادى هم نيست.
٨- زينت مرد نيز.
٩- نگاه كردن مرد يا زن در آينه براى آرايش و بازديد خويش.
١٠- خوردن يا بوئيدن يا ماليدن عطريان، كه ايننيز گوشهاى از شهوت است، و بينى را از بوى بد گرفتن كه فرار از خودِ گنديدهات مىباشد.
١١- انگشتر زينت بدست كردن و يا هرگونه زينتى، و اينها در درجه دوم و با دقتى بيشتر به دنباله «رَفَثَ» در حالت احرام ممنوعند و سپس:
١٢- زير سايه رفتن مردان به هنگام سفر سوى مكه يا عرفات ... و به سوى مكه و طبعاً در حال حركت در اين راه، كه اين خود پرهيز از سختىهاست در راه خدا و به پناه راحتى رفتن، و اين خود شهوتِ تن است و همچون برادرى كوچكتر است براى شهوتِ زن يا هرگونه شهوتِ جنسى.
١٣- پوشيدن هرگونه لباسى براى مردان كه شهوت شخصيت و راحتطلبى است، ١٤- پوشيدن دستكش براى زنان نيز، ١٥- جوراب و پوتين براى مردان كه خود راحتى و فرار از زحمت، و حفظ شخصيت است، و ١٦- پوشانيدن مرد سرشرا ١٧- پوشانيدن زن رويش را كه هر دو نوعى خودخواهى و خودپسندى است، ١٨- سر فرو بردن مرد است در آب و يا هر مايعى، و ١٩- روغن مالى