درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ١٤٦
بهرهبردارىهاى جنسى و برخوردهاى شهوانى را نسبت به زنان، مرد با زنش يا زن با مردش شامل است كه: اكنون معاشرتهاى زنان و مردان ممنوع، هر گونه و به هر وسيلهاى كه باشد: با زنان ديگر كه معلوم، با زن خودت نيز، تا چه رسد با مرد كه هيچگاه هم حلال نيست، و اينجا تمامى بهرههاى جنسى، از داخل يا خارج برون و درون، بوسيدن ماليدن نگاه كردن معنىدار، بلكه عقد كردن زن كه خود مقدمه اينهاست، همه اينها كه خود قسمتى مهمى از محرمات احرام است، با جمله «لا رَفَثَ» حرام شده است.
اينجا نفى قسمى معين از «رَفَثَ» نيست كه در انحصار مجامعت باشد، نفى جنس است: هر چه از اين قبيل است، شهوترانى و شهوتانگيزى، لذت بردن يا لذت دادن، همه و همه در حال احرام حرام است، و شرح مواردش بر صاحب رسالت است كه به منطق وحى مفصل اين وحى مجمل را بيان كند كه كرده است.
و اين ترك شهوت جنسى اولين قدمى است كه محرم در سير الى الله برمىدارد كه: محرم منهاى شهوت/ محرم تا ترك شهوت نكنى محرم نشوى، اين شرط اساسى پذيرش در حرم الهى: خانه خدا و مردم است.
اين گام نخستين كه از خطرناكترين شهوات پرهيز كنيم، اما اين! براى تشرف به حضور حق كافى نيست، كه شهوت در انحصار شهوت جنسى نيست، اكنون آماده گام دوّم شو كه «ولا فسوق»: هرگونه سرپيچى از بندگى خدا، خود خواستگىهائى كه برخلاف خواسته خداست، همه آنچه را خدا در همه وقت بر تو حرام كرده، كه در حال احرام طبعاً حرامتر است.
اينجا كه گروهى از حلالها براى آزمايش حرام است، و فسوق: آنچه از پيش هم حرام بوده حرامتر است و كفارهاش نيز طبعاً بيشتر ... هيس هشدار آرام