ولى اگر عملى مشترك را بدون هيچ نام و نشانى با گفتن لبيك آغاز كرد، طبعاً احرامش اختصاص به هيچ كدام نخواهد داشت، و ظاهراً مى‌تواند پس از احرام و پيش از شروع به اعمالش يكى از آنها را نيت كند، گرچه خالى از اشكال نيست، زيرا چنانكه گفتيم نيت همه اعمال يكجاست: عمره حج ... و احرام نخستين عمل اين نيت است، بنابراين نيت احرام مجهول اصولًا امكان‌پذير نيست، كه احرام نيت جدائى ندارد.

ولى اگر در ماه‌هاى حج محرم شد، در حالى كه مردم دو جور نيت مى‌كنند:

عمره مفرده عمره تمتع، كه طبعاً نيت همان عملى كه سائر مردم دارند كافى نيست، اينجا اگر در عمق قصدش كارى را خواسته انجام دهد كه در انحصار موسم حج است، طبعاً به حساب عمره تمتع مى‌آيد، و اگر كارى را خواسته كه همه وقت مى‌توان انجام داد عمره مفرده خواهد بود، و اگر هم در صورت اوّل نداسته پس از سعى سرش را تراشيد و طواف نساء و نمازش را انجام داد لازم است هر وقت فهميد تقصير كند، مگر آنكه داخل در احرام حج شده باشد كه ديگر تقصير نه لازم است و نه جائز و اگر در صورت دوّم نيز ندانسته طواف نساء و نمازش را انجام نداده هر وقت دانست انجام دهد، گرچه پس از احرام حج باشد، ولى بايد طواف نساء پيشين را بر ساير اعمال حج جلو اندازد.

مسأله ٦- اگر حج عمره‌اى بر عهده اوست و نمى‌داند نيابتى است يا نذرى، كافى است قصد «ما فى الذمه» كند: آنچه بر من واجب است، كه خدا واجب تو را از تو بهتر مى‌داند، و همينگونه مى‌پذيرد.