درسهايى از فقه سياسى اسلام: اسرار، مناسك، ادله حج - صادقى تهرانى، محمد - الصفحة ١٢٩
عمره نيز اينگونه وارد است[١] و بعضى از مراجع بزرگ تقليد و بسيار آگاه نيز همينگونه فرمودهاند، و پيرايههاى ديگر را به كلى حذف و درِ دكانهاى تجار نيت را به كلى بستهاند.
ايشان فرمودهاند و چه زيبا و بجا: «نيت احرام لازم بلكه ممكن نيست»[٢] لازم نيست زيرا در ضمن نيت مجموعه عمل نيت شده، لبيك و طواف و نمازش و ... همه يكجا در نيتِ مثلًا عمره تمتع نيت شده، و ديگر تكرار چرا؟ ممكن هم نيست، كه اگر با نيت احرام بقيه اعمال را نيت نكردهاى احرام و نيتش باطل است، چنانكه تكبيره الاحرام نماز را نيت كنى ولى بقيه اعمالش را نيت نكنى كه اين طبعاً- تكبيره الاحرام نيست، و اگر هم بقيه اعمال را نيت كردهاى اين خود نيت مجموع است نه نيت احرام، و به همين جهت هم رسول الله (ص) و ائمه هدى (ع) فقط نيت را در آغاز مناسك واجب دانسته و درباره يكايك اعمالش هرگز سخنى و يا حتى اشارهاى هم ندارند.
ولى چون نيت كنندگان احرام طبعاً نيت تمامى اعمال را نيز دارند، گرچه نتيجه احرام را دو مرتبه نيت كردهاند، اينها كارشان لغو است ولى احرامشان درست است.
چه خوب است كه مردم آگاه زير بار پيرايههاى زيادى نيت نروند، و آنچه را خدا از بندگانشان نخواسته اينها نيز نخواهند، ولى بندگان را در مناسك حج و
[١] - حماد از حضرت صادق( ع) پرسيد: مىخواهم براى حج تمتع محرم شوم، فرمود: بگو: پروردگارا من مىخواهم با عمره به سوى حج متمتع و بهرهمند شوم: انىْ اريدْ أَنَّ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَهِ إِلَى الْحَجِّ اگر هم خواستى فقط در دلت اينگونه نيت كن، و ديگر هيچ، كه نيت در انحصار مجموعه عمل است نه هر يك هر يك اجزائش
[٢] - مناسك حج حضرت آيت الله العظمى الخمينى روحى له الفداء، ص ١٧.