مسأله ٦- دو لباس احرام نبايد آنقدر كوتاه باشد كه آن را پوشش نگويند، و ظاهراً حداقل شنل اين است كه از شانه نا ناف را، و حداقل لنگ اينكه از ناف تا زانو را بپوشد، و يا كمتر از اين اندازه ها، تا جائى كه گويند پوشيد، زيرا دليلى بر انداز معينى از اين لباس نداريم.

مسأله ٧- دليل روشنى بر اينكه واجب است لباس احرام حداقل دو تكه باشد نداريم، ولى از لحاظ آنكه در پارچ احرام در احاديث زياد ياد شده احتياط اين است كمتر نباشد، و بعيد نيست كه يك پارچه كه همچون دو تكه بپوشاند نيز كافى باشد، ولى بيش از دو تكه برحسب احاديث بدون اشكال جائز است.

مسأله ٨- آنچه مسلم است پوشيدن لباس احرام در آغاز انعقاد احرام واجب است و حكمش مانند سه واجب ديگر احرام: ميقات نيت تلبيه است، بنابراين كندن لباس هاى احرام در هر حال جائز است، ولى چون محرم در بيشتر حالات با مردم است و نمى‌تواند لباس عادى بپوشد يا برهنه باشد، از اين لحاظ طبعاً بايستى لااقل لنگ را به خود داشته باشد، و در صورت شم اندازى زن هاى نامحرم شنل را نيز بپوشد، و اين نه از لحاظ وجوب ادام لباس احرام است، بلكه از نظر پوشيدن عورت است از ناظران، و پوشيدن بدن است از زنان.

در خبر صحيح حلبى از امام صادق (ع) است كه «پرسيدم: محرم مى‌تواند لباس هايش را برون كند؟ فرمود: آرى، و در خبر ديگر است كه فرمود: ... جائز است ولى هنگامى كه داخل مكه شد همان لباس هاى احرامش را كه از پيش بتن داشت بپوشد و مكروه است كه آنها را بفروشد» كه اين تنها دليل استحباب است و نه وجوب.

بنابراين اصولًا ادام لباس احرام هرگز واجب نيست، و تنها براى ستر عورت و مانندش واجب است.