فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٨ - شرائط نائب

پنجم: هر عذرى كه به واسطه آن به شخص اجازه خروج از كشور و تشرّف به حجّ داده نمى‌شود؛ پس در نيابت از حجّ واجب شرط است كه منوبٌ عنه يا مرده باشد، يا اگر زنده است عاجز و معذور باشد.

ششم: محصور بودن، به تفصيلى كه در ضمن تيتر «احكام محصور» ذكر مى‌شود.

هفتم: مصدود بودن، به تفصيلى كه در ضمن تيتر «احكام مصدود» ذكر مى‌شود.

٢٩٤- بنابر احتياط واجب نائب گرفتن براى افرادى كه مبتلا به يكى از عذرهاى مذكور در فقره قبل مى‌باشند واجب فورى است؛ هرچند فورى نبودن آن خالى از قوّت نيست.

٢٩٥- در حجّ مستحبى نيابت از ميّت و نيابت از كسى كه زنده است و عاجز و معذور نمى‌باشد جائز است.

شرائط نائب:

٢٩٦- نائب بايد داراى شش شرط باشد:

اول: بلوغ- بنابر احتياط- پس كفايت استيجار غير بالغ- و لو به اذن ولىّ- براى انجام حجّ نيابتى محل اشكال است، اگرچه بدانيم اعمال حجّ را صحيح انجام مى‌دهد؛ هرچند در اين صورت- كه بدانيم اعمال حجّ را صحيح انجام مى‌دهد- جواز آن خالى از قوّت نيست، و همچنين است در صورتى كه نابالغ به نيابت از ميّت تبرّعاً حجّ واجب را انجام بدهد، و بدانيم صحيح بجا آورده است.

دوم: عقل، پس نيابت ديوانه كه قصد از او محقق نمى‌شود صحيح نيست، چه در تمام سال ديوانه باشد يا در قسمتى از آن؛ ولى نيابت سفيه اشكال ندارد.

سوم: ايمان، پس نائب بايد بر طبق مذهب اماميّه اثنى عشريّه- شيعه دوازده امامى- به اصول پنجگانه دين يعنى توحيد و عدل و نبوّت و امامت و معاد اعتقاد داشته باشد.

چهارم: وثاقت، يعنى نائب بايد مورد وثوق و اطمينان باشد كه اعمال حجّ را انجام‌