فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٧ - يازدهم - جدال

باشد يا زن.

٦٢٢- بنابر احتياط واجب محرم بايد هر نوع قسم خوردن به خدا را ترك كند، خواه در حال نزاع و ستيزه باشد يا نه، با كلمه «لا وَ اللَّهِ» يا «بَلى‌ وَ اللَّهِ» باشد يا به الفاظى ديگر مانند «وَ اللَّهِ» و «تَاللَّهِ» بدون «لا» وَ «بَلى‌»، و همچنين است ترجمه كلمه‌هاى نامبرده، و قسم خوردن به ديگر نامهاى خدا مانند «الرَّحْمن» يا «الرَّحيم».

٦٢٣- نزاع و ستيزه‌جويى بدون قسم خوردن يا با قسم خوردن به غير خدا و نامهاى خدا «به جانم قسم» يا قسم به پيامبر اكرم و ائمه اطهار عليهم السلام، از محرّمات احرام نمى‌باشد.

٦٢٤- قسم خوردن به خدا در حال احرام در دو صورت مانعى ندارد:

صورت اول: هرگاه براى اثبات حقى يا دفع باطلى ضرورت پيدا كند كه به خدا قسم بخورد؛ ولى بنابر احتياط اگر سه بار قسم بخورد بايد يك گوسفند كفّاره بدهد.

صورت دوم: هرگاه به قصد اظهار محبّت نسبت به طرف مقابل و وعده به او قسم بخورد، مثل اينكه بنا دارد به نفع طرف مقابل كارى انجام دهد و او مى‌گويد: به خدا قسم اين كار را انجام مى‌دهى؟ و شخص محرم براى اطمينان دادن به او قسم بخورد و بگويد: به خدا قسم انجام مى‌دهم؛ البته قسم خوردن در صورت دوم نه جِدال است و نه كفّاره دارد.

٦٢٥- اگر شخص محرم در جِدال راستگو باشد، در كمتر از سه مرتبه چيزى بر او نيست مگر استغفار؛ ولى در مرتبه سوم بايد كفّاره بدهد، و كفّاره آن ذبح يك گوسفند است.

٦٢٦- اگر شخص محرم در جِدال دروغگو باشد، احتياط واجب آن است كه در يك مرتبه جدال يك گوسفند و در دو مرتبه جدال يك گاو و در سه مرتبه جدال يك شتر به عنوان كفاره بدهد؛ بلكه اين حكم خالى از قوّت نيست.

٦٢٧- اگر شخص محرم در جدال به دروغ در دفعه اول يك گوسفند به عنوان كفّاره بدهد، بعيد نيست كه اگر بعد از آن به دروغ جدال كند، كفّاره آن يك گوسفند باشد نه‌