فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩ - وصاياى جناب لقمان حكيم به فرزندش

همّ و غمّ، و مى‌گشايد غصّه بزرگ او را روزى كه غصّه و اضطراب نفسهاى مردم را فرا مى‌گيرد.

ه: در گوش او بخوانند:

«إِنَّ الَّذي‌ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى‌ مَعادٍ إِنْ شاءَ اللَّهُ».

و: حق او را در مورد اهل و عيال او نيز رعايت نمايند و به آنها نيكى كنند، مخصوصاً اگر مسافر حجّ باشد، به اين معنى كه حق برادرى دينى و سائر حقوقى را كه به گردن رفقاء خود دارد، در حق اهل و عيال او نيز رعايت نمايند، و از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: «جانشين مسافر حجّ، در خير و نيكى براى او اجر آن مسافر است، و مانند آن است كه استلام حجر الأسود نموده باشد».

ز: هنگامى كه از سفر برمى‌گردد، به استقبال او بروند، و به گونه‌اى كه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله نسبت به جناب جعفر طيّار عليه السلام و اصحاب حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله نسبت به يكديگر رفتار مى‌كردند با او رفتار نمايند، همچنانكه در روايت شريفه‌اى نقل شده است كه چون جناب جعفر طيّار عليه السلام از حبشه آمد، حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله او را به سينه خود چسبانيدند و ميان دو چشم او را بوسيدند.

و نيز روايت شده است كه اصحاب حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله چون به هم مى‌رسيدند با يكديگر مصافحه مى‌كردند، و چون يكى از آنها از سفر مى‌آمد ديگران دست در گردن او مى‌انداختند.

وصاياى جناب لقمان حكيم به فرزندش:

روايت شريفه‌اى از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام راجع به وصاياى جناب لقمان حكيم به فرزندش نقل شده است، كه دربردارنده اخلاق و آداب سفر- بلكه حضر- مى‌باشد، و اين روايت شريفه به عنوان متمّم «آداب و مستحبات مربوط به همه سفرها» بيان مى‌شود:

لقمان حكيم پسر خود را نصيحت فرمود كه: «هرگاه با گروهى مسافرت كردى، در