فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧١ - دوم و سوم - شروع سعى از صفا و ختم آن به مروة

شوط سعى، ٥- رفتن و برگشتن از راه متعارف، ٦- رفتن از صفا روبروى مروة و برگشتن از مروة روبروى صفا، ٧- مباح بودن لباس شخص سعى كننده و مركب او، ٨- مراعات ترتيب بين طواف و نماز طواف و سعى.

اول- نيّت:

٩٥٦- سعى بين صفا و مروة مانند طواف از عبادات است و بايد آن را به قصد قربةً الى اللّه و با خلوص نيّت بجا آورند، و بايد در نيّت آن معيّن كنند كه سعى براى عمره تمتع است يا براى حجّ يا براى عمره مفرده.

٩٥٧- اگر كسى در بجا آوردن سعى بين صفا و مروة رياء كند- يعنى سعى را براى كسب ثناء و طلب بزرگى در دل مردم انجام دهد- معصيت كرده است و عملش نيز باطل مى‌باشد.

٩٥٨- رياء بعد از اتمام سعى بين صفا و مروة باعث بطلان سعى نمى‌شود.

٩٥٩- كسى كه سعى بين صفا و مروة را براى خدا بجا مى‌آورد، اگر رضاء ديگران را هم در آن شركت دهد و سعى او خالص براى خدا نباشد، سعيش باطل است.

٩٦٠- لازم نيست انسان نيت سعى بين صفا و مروة را بر زبان بياورد يا از قلب خود بگذارند، بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براى انجام فرمان خداوند متعال سعى را انجام دهد و با اين بنا مشغول سعى شود كافى است.

٩٦١- مستحب است انسان زمانى كه مى‌خواهد سعى بين صفا و مروة را انجام دهد، نيت آن را به زبان آورد، مثلًا در عمره تمتع بگويد:

«سعى بين صفا و مروة انجام مى‌دهم در عمره تمتع از حَجّة الإسلام جهت انجام فرمان خداوند متعال قربةً الى الله تعالى».

دوم و سوم- شروع سعى از صفا و ختم آن به مروة:

٩٦٢- كسى كه مى‌خواهد سعى بين صفا و مروة را انجام دهد، واجب است سعى را ابتداء از صفا شروع كند، به گونه‌اى كه در شوط هفتم به مروة ختم شود؛ و اگر آن را ابتداء از مروة شروع كند- كه در اين فرض در شوط هفتم به صفا ختم مى‌شود- هر وقت‌