فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨١ - گروه اول - صيد

آنها را ندارد شكار كنند، يا به صيّاد در صيد آن حيوان كمك كنند، يا آن حيوان را به صياد نشان دهند، هرچند با اشاره باشد، چه صيّاد در حال احرام باشد و چه در حال احرام نباشد.

٥٢٤- بر مرد و زن محرم حرام است حيوانى را كه ديگرى شكار كرده است ذبح نمايند.

٥٢٥- شكار حيوان وحشى در حرم جائز نيست، هرچند شكارچى در حال احرام نباشد.

٥٢٦- در حال احرام خوردن گوشت حيوان صحرائى شكار شده حرام است، چه در حرم شكار شده باشد و چه در خارج از حرم، چه خود شخص محرم آن را شكار كرده باشد و چه شخص ديگر، چه شكار كننده در حال احرام باشد و چه در حال احرام نباشد.

٥٢٧- بنابر مشهور اگر شخص محرم شكار صحرائى را بكشد يا ذبح نمايد، آن شكار در حكم ميته مى‌باشد، و بنابر احتياط واجب هم محرم و هم مُحِلّ بايد از آن اجتناب كنند، و همچنين است حيوانى كه در حرم صيد شده است، اگر كشته يا ذبح شود.

٥٢٨- اگر حيوان وحشى صحرائى در خارج از حرم صيد و ذبح شود، خوردن گوشت آن در داخل حرم براى كسانى كه در حال احرام نيستند مانعى ندارد؛ ولى اگر آن را زنده وارد حرم كنند، ذبح آن در حرم جائز نيست، بلكه بايد آن را رها كنند.

٥٢٩- پرندگان نيز شكار صحرائى هستند، و شكار كردن آنها بر محرم حرام مى‌باشد، و همچنين است ملخ، و بايد شخص محرم دقت كند كه ملخها زير دست و پا تلف نشوند.

٥٣٠- جائز نيست شخص محرم، حيوانات شكار شده- مثلًا آهو يا كبوتر يا سائر پرندگان- را بخرد و يا آنها را حبس و نگهدارى نمايد؛ و اگر پيش از احرام در خارج از حرم آنها را شكار كرده يا خريده باشد، پس از اينكه محرم شد بايد فوراً آنها را رها نمايد؛ و اگر پرنده پر در نياورده يا پرهاى آن را چيده باشند، بايد از آن محافظت كند تا پر درآورد و سپس آن را رها نمايد.