فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٥ - اول - جماع

رها نكند و آن حيوان بميرد، بايد كفّاره مربوط به شكار آن حيوان را بدهد؛ بلكه اگر محرم داخل حرم هم نشده باشد، بنابر احوط بايد به اين حكم عمل كند.

٥٤٦- اگر محرم از روى جهل يا فراموشى يا اشتباه از حيواناتى كه شكار آنها كفّاره دارد بيش از يكى شكار كند، بايد براى هر يك كفّاره مستقل بدهد، چه جنس و نوع آن حيوانات يكى باشد و چه متفاوت باشد، و نيز اگر شخص مُحِلّ در حرم صيد كند يا شخص محرم با تعدّد احرام شكار كند، با تكرار شكار كفّاره هم تكرار مى‌شود.

امّا اگر شخص محرم از روى عمد در يك احرام مكرّراً شكار كند، با تكرار شكار كفّاره تكرار نمى‌شود ولى در اين صورت اين محرم از كسانى است كه خداوند عزّ و جلّ درباره آنها مى‌فرمايد: «وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ».

٥٤٧- اگر شخص مُحرم حيوانى را بكشد كه كفّاره آن شتر است، چنانچه دسترسى به شتر نداشته باشد، واجب است شصت مسكين را اطعام كند، يعنى به هركدام از آنها يك مدّ طعام بدهد؛ و اگر اين را هم نتواند بپردازد، واجب است هجده روز روزه بگيرد.

٥٤٨- اگر شخص محرم حيوانى را بكشد كه كفّاره آن گاو است، چنانچه دسترسى به گاو نداشته باشد، واجب است سى مسكين را اطعام كند؛ و اگر اين را هم نتواند، واجب است نُه روز روزه بگيرد.

٥٤٩- اگر شخص محرم حيوانى را بكشد كه كفّاره آن گوسفند است، چنانچه دسترسى به گوسفند نداشته باشد، واجب است ده مسكين را اطعام كند؛ و اگر اين را هم نتواند، واجب است سه روز روزه بگيرد.

گروه دوم- سائر محرّمات غير از صيد:

سائر محرمّات احرام غير از صيد كه ارتكاب آنها از روى علم و عمد موجب كفاره مى‌باشد عبارتند از:

اول- جماع:

٥٥٠- بر مرد و زن محرم حرام است كه در بين عمره مفرده و در بين حجّ و بعد از حجّ قبل از انجام نماز طواف نساء جماع كنند.