فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٦٢ - دوم - تراشيدن سر يا كوتاه كردن مقدارى از ناخن يا مو

١٢٩٩- هرگاه حجّ گزار حلق يا تقصير را انجام دهد، همه محرمات احرام بر او حلال مى‌شوند؛ مگر زن و بوى خوش و بنابر احتياط صيد.

١٣٠٠- كسانى كه بايد سر خود را بتراشند، اگر سرشان مو ندارد، بايد تيغ را به سر خود بكشند؛ و احتياط آن است كه تقصير را نيز انجام دهند.

١٣٠١- كسانى كه بين حلق و تقصير مخيّر مى‌باشند، اگر سرشان مو ندارد، بايد تقصير كنند؛ و اگر هيچ مو ندارند حتى موى ابرو، بايد ناخن خود را بگيرند؛ و اگر ناخن نيز ندارند، كشيدن تيغ به سر براى آنها كفايت مى‌كند.

١٣٠٢- كسانى كه مخيّر بين حلق و تقصير هستند، اگر بدانند كه حلق موجب خون آمدن مى‌شود، بايد تقصير كنند؛ ولى كسى كه وظيفه‌اش فقط حلق است، بايد در هر صورت حلق كند.

١٣٠٣- كسى كه وظيفه‌اش تراشيدن سر است، جائز نيست به واسطه بلندى مو اول موها را با ماشين بزند و بعد سر خود را بتراشد، هرچند بلافاصله باشد، و اگر از روى علم و عمد اين كار را انجام دهد، بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد.

١٣٠٤- جائز نيست شخص محرم پيش از حلق يا تقصير خودش، سر شخص ديگر را بتراشد يا موى او را كوتاه كند؛ ولى گرفتن ناخن شخص ديگر مانعى ندارد.

١٣٠٥- كسانى كه حجّ إفراد يا حجّ قِران بجا مى‌آورند و اعمال پنجگانه مكّه معظّمه را بر وقوف در عرفات و مشعر مقدم داشته‌اند، و نيز كسانى كه حجّ تمتع بجا مى‌آورند و به سبب عذرى اعمال پنجگانه مكّه معظّمه را بر وقوف در عرفات و مشعر مقدم داشته‌اند، هنگامى كه حلق يا تقصير را در منى انجام دهند، تمامى چيزهايى كه به واسطه احرام بر آنها حرام شده بود حلال مى‌شوند.

١٣٠٦- اگر مرد نامحرم مقدارى از موى زن نامحرم را به عنوان تقصير كوتاه كند، كفايت از تقصير نمى‌كند.

١٣٠٧- تراشيدن ريش جائز نيست و كفايت از تقصير هم نمى‌كند.

١٣٠٨- كندن مو كفايت از تقصير نمى‌كند، بلكه ميزان كوتاه كردن مو است.