فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٥٤ - شكيات مربوط به قربانى
مىتواند براى ذبح يا نحر حيوان قربانى نائب بگيرد، و اين نائب بايد حيوان قربانى را به نيّت حجّى كه موكِّلش از طرف موكِّل خود- يعنى حسين- انجام مىدهد ذبح يا نحر كند.
١٢٦١- اگر شخصى فرد ديگرى را براى ذبح يا نحر حيوان قربانى نائب يا وكيل كند، تا زمانى كه وكيل يا نائب او ذبح يا نحر را انجام نداده است خود آن شخص نمىتواند حلق يا تقصير نمايد.
١٢٦٢- اگر چند نفر پول روى هم بگذارند و به كسى وكالت بدهند كه براى هركدام از آنان مثلًا يك گوسفند بخرد و قربانى كند، و او به تعداد آنان گوسفند بخرد و براى هر كدام گوسفندى معيّن كند و ذبح نمايد، چنانچه همگى به اين معامله راضى باشند كافى است، هرچند گوسفندها از نظر قيمت تفاوت داشته باشند.
١٢٦٣- اگر كسى از طرف چند نفر وكيل شود كه قربانى آنان را انجام دهد و چند گوسفند با قيمتهاى متفاوت بخرد، چنانچه در موقع خريدن معيّن كند كه كدام گوسفند براى كيست ولى در هنگام ذبح معيّن نكند، در اين صورت قربانيهاى انجام شده براى هيچكدام از آن چند نفر كافى نيست.
١٢٦٤- اگر كسى بدون گرفتن وكالت از ديگرى به گمان كافى بودن رضايت قلبى به نيابت از او قربانى كند، قربانى انجام شده كافى نيست، هرچند آن شخص همسر يا دوست صميمى او باشد.
١٢٦٥- اگر كسى براى ذبح يا نحر حيوان قربانى نائب بگيرد و به گمان اينكه نائب قربانى را انجام داده است حَلق يا تقصير نمايد و بعد بفهمد كه نائب قربانى را انجام نداده است، حلق يا تقصير او صحيح مىباشد؛ ولى بايد قربانى را انجام دهد.
١٢٦٦- اگر كسى به شخص ديگر بگويد در كارهايى كه من نمىتوانم انجام دهم تو وكيل هستى، در اين صورت اگر در قربانگاه براى او قربانى كند كافى است.
شكّيات مربوط به قربانى:
١٢٦٧- اگر كسى بعد از ذبح يا نحر حيوان قربانى، شك كند كه آن حيوان واجد شرائط