فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤٥ - هفتم - طواف هفت شوط كامل باشد

كم كردن يا قطع نمودن طواف:

٨٥٨- قطع كردن طواف مستحب هرچند بدون عذر باشد مانعى ندارد، بلكه قطع طواف واجب نيز مانعى ندارد؛ هرچند احوط ترك آن است؛ مگر در صورت ضرورت يا احتياج كه هيچ اشكالى ندارد.

٨٥٩- قطع كردن طواف به خاطر بيمارى يا براى انجام كارهاى ضرورى مربوط به خود طواف كننده يا مربوط به ديگران و يا براى عيادت بيمار مانعى ندارد؛ و در صورت قطع كردن آن، چنانچه طواف مستحب باشد، در هر صورت مى‌تواند از جايى كه قطع كرده است ادامه دهد؛ و اگر طواف واجب باشد، چنانچه از محل طواف هم خارج نشده و موالات عرفى نيز بهم نخورده باشد مى‌تواند طواف سابق را ادامه دهد و طوافش صحيح است؛ اما اگر از محل طواف خارج شده يا موالات عرفى بهم خورده باشد، در اين صورت سه فرضيّه در مسأله متصور است:

اول: چنانچه بعد از شوط چهارم قطع كرده باشد، بايد همان طواف را ادامه دهد و طوافش صحيح است؛ ولى احتياط آن است كه پس از تمام كردن طواف، آن را اعاده كند.

دوم: چنانچه بعد از نصف طواف و پيش از تمام شدن شوط چهارم طواف را قطع كرده باشد، در اين صورت بايد احتياط كند، يعنى طواف را تمام كند و بعد آن را اعاده نمايد.

سوم: چنانچه پيش از رسيدن به نصف، طواف را قطع كرده باشد، در اين صورت طواف او باطل شده و بايد آن را دوباره بجا آورد.

٨٦٠- اگر كسى به واسطه بيمارى طواف را قطع نمايد و تا تنگى وقت نتواند آن را به اتمام برساند، در اين صورت چنانچه در تنگى وقت خودش بتواند، بايد آن را به اتمام برساند؛ ولى اگر خودش در تنگى وقت نيز نمى‌تواند آن را انجام دهد، بايد بر طبق حكم فقره (٨٨٣) عمل كند.

٨٦١- اگر كسى بر اثر عارض شدن جنابت يا حيض يا نفاس يا حدث اصغر يا نجس‌