ابتداء از آن عبور مى‌كند احرام ببندد. ٤٠٩- در بدست آوردن محاذات دقت هندسى لازم نيست، بلكه محاذات عرفيه كافى است؛ و اگر تحصيل علم به محاذات ميقات ممكن نباشد، شهادت دو مرد عادل يا شهرت بين اهل محل يا شهادت اهل اطلاع به گونه‌اى كه اطمينان و وثوق به محاذات پيدا شود كافى است؛ و چنانچه اينها هم در دسترس شخص نباشد، لازم است به ميقات برود، يا در اولين نقطه‌اى كه احتمال محاذات با يكى از مواقيت را مى‌دهد محرم شود، و تلبيه «لبّيك» بگويد، و بعد در هر جا كه احتمال محاذات دهد، تجديد نيت كند و تلبيه را تكرار نمايد تا يقين پيدا كند كه در محاذات ميقات احرام بسته است؛ و بهتر است براى تجديد نيّت لباس احرام را نيز باز كند و ببندد.

و احوط آن است كه راهى را كه به هيچيك از ميقاتها نمى‌رسد ترك كند، بلكه از راهى برود كه از يكى از مواقيت يا محاذات آن عبور كند، و تا ممكن است اين احتياط را ترك ننمايد؛ مگر اينكه نذر كرده باشد كه پيش از رسيدن به ميقات در محل معينى محرم شود، كه در اين صورت رعايت اين احتياط لازم نيست؛ بلكه واجب است در محلى كه نذر كرده است محرم شود، و بعد از احرام هر طرف برود اشكال ندارد.

٤١٠- اگر كسى در محلى كه وثوق به محاذات ميقات پيدا كرده است محرم شود، چنانچه خلاف آن ظاهر نشود احرامش اشكال ندارد؛ ولى اگر معلوم شود كه قبل از محاذات ميقات محرم شده و هنوز از محاذات تجاوز نكرده است، بايد احرام خود را اعاده نمايد؛ و اگر معلوم شود كه از محاذات تجاوز كرده يا احرام را بعد از محاذات ميقات بسته است، چنانچه ممكن باشد بايد به محاذات برگردد و تجديد احرام نمايد؛ و اگر ممكن نباشد، بايد به همان احرام اكتفاء نمايد؛ ولى در صورتى كه قبل از ميقات احرام بسته باشد، در مكانى كه هست بايد مجدّداً احرام ببندد؛ بلكه بهتر است در هر دو صورت- چه برگشتن ممكن باشد و چه ممكن نباشد- احرام را تجديد نمايد.

٤١١- اگر كسى از راهى برود كه عبورش به يكى از مواقيت يا محاذات يكى از آنها نيفتد، بايد در أدنى الحل محرم شود؛ ولى بهتر است دو مرحله مانده به مكّه معظّمه‌