فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٥ - نهم - نگاه كردن در آينه

مى‌شود به چشم خود بكشند، هرچند از آن قصد زينت نكنند، و همچنين حرام است از سرمه‌هايى كه در آنها چيزهاى خوشبو و معطّر بكار رفته است استفاده نمايند؛ و بنابر احتياط واجب بايد از هر سرمه‌اى كه زينت باشد اجتناب نمايند؛ ولى استعمال سرمه‌اى كه سياه و خوشبو نيست و براى زينت هم بكار نمى‌رود مانعى ندارد.

٦٠٩- اگر مرد يا زن محرم براى معالجه چشم خود ناچار باشند كه سرمه بكشند، جائز است از سرمه‌هايى كه در آنها چيزهاى خوشبو بكار نرفته است استفاده نمايند.

٦١٠- براى سرمه كشيدن كفّاره ثابت نشده است؛ هرچند احوط آن است كه شخص محرم در صورت استعمال غير ضرورى سرمه يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد؛ ولى اگر در سرمه چيزهاى خوشبو بكار رفته باشد، بنابر احتياط واجب بايد كفّاره بدهد و كفاره آن يك گوسفند است.

نهم- نگاه كردن در آينه:

٦١١- نگاه كردن مرد و زن محرم در آينه براى زينت جائز نيست؛ ولى اگر نگاه كردن در آينه به قصد زينت نباشد- مثلًا راننده به جهت رعايت احتياط در آينه نگاه كند تا ماشينهاى پشت سر خود را ببيند كه تصادف نشود- اشكال ندارد.

٦١٢- اگر عكس گرفتن از اشخاص يا منظره‌ها مستلزم نگاه كردن در آينه باشد، بنابر احتياط واجب بايد از آن اجتناب نمايند.

٦١٣- اگر شخص محرم در اطاقى كه آينه دارد سكونت داشته باشد و بداند كه گاهى چشم او بى اختيار به آينه مى‌افتد، ظاهراً اشكال ندارد؛ ولى احتياط آن است كه آينه را بردارد يا چيزى روى آن بيندازد.

٦١٤- نگاه كردن به اجسام صاف و صيقل داده شده كه عكس انسان در آنها پيدا است و همچنين نگاه كردن در آبى كه عكس انسان در آن پيدا است مانعى ندارد؛ مگر اينكه نگاه كردن براى زينت باشد.

٦١٥- عينك زدن براى زينت در حال احرام حرام است؛ ولى اگر براى زينت نباشد مانعى ندارد.