بايد از راه ديگر برود؛ و اگر راه ديگر ندارد، بايد به راه خود ادامه دهد و صبر كند تا فوت حجّ محقق شود- به اين معنى كه وقت به اندازه‌اى نماند كه بتواند وقوف اختيارى و اضطرارى عرفات و مشعر را به تفصيلى كه در صفحات ٣٢٢ تا ٣٢٨ ذكر شده‌اند درك كند- سپس با عمره مفرده از احرام خارج گردد.

١٤٩٩- اگر محرم به احرام حجّ، پس از احرام، از وقوف در عرفات و وقوف در مشعر الحرام يا يكى از آنها به گونه‌اى كه سبب فوت حجّ مى‌شود- و تفصيل آن در صفحات ٣٢٢ تا ٣٢٨ گذشت- منع شود و راه ديگرى نيز نداشته باشد، در اين صورت حكم مصدود بر او جارى است و بايد با قربانى و حلق يا تقصير از احرام خارج شود.

١٥٠٠- اگر حجّ گزار پس از وقوف در عرفات و معشر الحرام به طور كلى از رفتن به منى و مكّه معظّمه منع شود و مطمئن باشد كه منع ادامه دارد، چنانچه بتواند بايد براى انجام اعمال منى و اعمال مكّه معظّمه نائب بگيرد؛ بلكه احتياط آن است كه بين نائب گرفتن و عمل به وظيفه مصدود جمع كند، بدين گونه كه پس از انجام رمى جمره عقبة و قربانى توسط نائب، خودش حلق يا تقصير را انجام دهد، و پس از انجام طواف حجّ و نماز آن و سعى و طواف نساء و نماز آن توسط نائب، خودش وظيفه مصدود- يعنى قربانى و حلق يا تقصير- را انجام دهد و از احرام خارج شود؛ اما اگر نتواند نائب بگيرد، بايد با عمل به وظيفه مصدود- يعنى قربانى و حلق يا تقصير- از احرام خارج شود؛ ولى اگر مى‌تواند صبر كند و اميد دارد كه در ايام تشريق منع از منى و تا آخر ذى الحجّة منع از مكّه معظّمه برطرف مى‌شود، بنابر احتياط بايد صبر كند و از احرام خارج نشود تا اعمال را انجام دهد و در نتيجه حجّ او صحيح خواهد بود.

١٥٠١- اگر حجّ گزار پس از وقوف در مشعر الحرام، فقط از رفتن به منى يا انجام اعمال آن منع شود، بايد براى رمى جمره عقبة و قربانى- كه از اعمال منى مى‌باشند- نائب بگيرد، و پس از عمل نائب، خودش حلق يا تقصير را انجام دهد و سپس اعمال پنجگانه مكّه معظّمه- طواف حجّ و نماز آن و سعى بين صفا و مروة و طواف نساء و نماز آن- را بجا آورد، و حجّ او صحيح است؛ و چنانچه نتواند نائب بگيرد، در اين صورت‌