رابطه با زن- بنابر مشهور و احتياط- كه بعد از انجام دادن اعمال پنجگانه مكّه معظّمه- يعنى طواف حجّ و نماز طواف حجّ و سعى بين صفا و مروة و طواف نساء و نماز طواف نساء- اين دو امر نيز بر او حلال مى‌شوند.

١٥١٢- اگر كسى براى عمره احرام ببندد و وارد مكّه معظّمه شود و در اثر بيمارى نتواند طواف و سعى را بجا آورد، بايد در صورت امكان او را به دوش بگيرند يا بر تخت روان و مانند آن بخوابانند و طواف و سعى بدهند؛ و اگر به هيچ گونه ممكن نباشد او را طواف و سعى دهند، بايد به نيابت از او طواف و سعى را بجا آورند و پس از آن خودش تقصير كند و از احرام خارج شود، و در عمره مفرده طواف نساء را نيز در حدّ امكان بايد خودش- هرچند به كمك ديگران- بجا آورد؛ و اگر ممكن نيست، بايد به نيابت از او طواف نساء و نماز آن را هم بجا آورند، و در نتيجه همه محرّمات بر او حلال مى‌شوند.

١٥١٣- كسى كه مريض نيست، لكن به علت ديگرى- همانند اينكه پا يا كمرش شكسته يا به سبب خونريزى ضعف شديد بر او مستولى شده است- پس از احرام نمى‌تواند به مكّه معظّمه برود، بعيد نيست كه حكم مريض بر او جارى شود؛ ولى احتياط آن است كه به احرام باقى بماند تا زمانى كه بهبود پيدا كند؛ و اگر محرم به احرام حجّ شده است و پس از گذشتن وقت انجام حجّ بهبود پيدا كند، بايد با انجام عمره مفرده از احرام خارج شود، و با وجود شرائط، در سال ديگر حجّ بجا آورد.

١٥١٤- اگر شخصى پس از احرام حجّ دچار سكته قلبى شود- بطورى كه هر نوع حركت براى او مضرّ باشد- در اين صورت اگر نمى‌تواند وقوفين- وقوف در عرفات و در مشعر الحرام- را درك كند، حكم محصور را پيدا مى‌كند؛ و اگر وقوفين را درك كرده است، نسبت به بقيه اعمال، اگر حالش خوب نشد بايد براى اعمال منى و اعمال پنجگانه مكّه معظّمه نائب بگيرد و پس از آنكه نائب رمى جمره عقبة و قربانى را انجام داد بر حسب وظيفه حلق يا تقصير نمايد و از احرام بيرون آيد، سپس نائب اعمال پنجگانه مكّه معظّمه او را انجام دهد، در نتيجه همه آنچه به توسّط احرام بر او حرام شده بود بر او حلال مى‌شود، و نائب پس از انجام اعمال مكّه معظّمه اعمال مناى او را انجام دهد حجّ‌