فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٢ - كفارات مربوط به صيد

و در اين حكم است حيوان صحرائى و پرنده‌اى كه آن را از خارج حرم وارد حرم كرده‌اند، هرچند وارد كننده در حال احرام نباشد، و همچنين است حكم حيوانات وحشى و پرندگان حرم، حتى نسبت به كسى كه در حال احرام نمى‌باشد.

٥٣١- كسى كه مى‌خواهد محرم شود، اگر در وطن خود شكار يا پرنده‌اى داشته باشد، لازم نيست در وقت احرام بستن در ميقات، آن شكار يا پرنده را رها كند.

٥٣٢- جائز نيست شخص محرم حيوانات درنده را شكار كند يا بكشد يا اذيت نمايد؛ مگر اينكه آن حيوانات قصد آزار رساندن به محرم را داشته باشند يا شخص محرم از آنان بترسد، كه در اين صورت كشتن آنها مانعى ندارد.

٥٣٣- كشتن افعى و مارهاى خطرناك و عقرب و موش جائز است و كفّاره هم ندارد.

٥٣٤- هر حيوانى كه شكار كردن آن بر محرم حرام است، شكار كردن بچه و جوجه و تخم آن حيوان نيز بر او حرام مى‌باشد.

٥٣٥- بنابر احتياط واجب شخص محرم نبايد زنبور را بكشد؛ مگر در صورتى كه زنبور قصد آزار او را داشته باشد.

٥٣٦- شكار كردن حيوانات دريايى- يعنى حيواناتى كه در آب زندگى مى‌كنند و در آب تخم مى‌گذارند يا جوجه بدنيا مى‌آورند، مانند انواع ماهى و شير دريايى و ...- در حال احرام مانعى ندارد.

٥٣٧- حيوانات دو زيستى كه هم در آب و هم در خشكى زندگى مى‌كنند- مانند لاك پشت و تمساح و ...- محل تخم گذارى و جوجه كردن آنها ملاك است، پس اگر در آب تخم بگذارند يا جوجه به دنيا بياورند حيوان دريايى محسوب مى‌شوند؛ و الّا حيوان صحرائى مى‌باشند.

٥٣٨- ذبح كردن و خوردن گوشت حيوانات اهلى مانند مرغ خانگى و گوسفند و گاو و شتر در حال احرام مانعى ندارد.

كفارات مربوط به صيد:

٥٣٩- هرگاه شخص محرم يكى از حيوانات صحرائى كه قصد آزار رساندن به او را