فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٢ - دوم و سوم - شروع سعى از صفا و ختم آن به مروة

متذكر شود بايد سعى را اعاده نمايد؛ و اگر در بين انجام سعى متذكر شود، بايد سعيى كه مشغول انجام آن است را رها كند و آن را از صفا از سر بگيرد.

٩٦٣- كسى كه مى‌خواهد سعى بين صفا و مروة را انجام دهد، بنابر احتياط واجب بايد از جزء اول كوه صفا- از پايين آن- شروع كند و تا اولين جزء كوه مروة ادامه دهد؛ و اگر براى احتياط مقدار كمى از كوه صفا بالا برود و از آنجا بطور متعارف سعى را شروع كند و در مروة هم براى احتياط مقدار كمى از آن بالا برود مانعى ندارد؛ البته در تغييراتى كه اخيراً در كوه صفا و كوه مروة داده شده است مقدارى از كوه صفا و مقدارى از كوه مروة را تراشيده‌اند و جاى مسطّحى به صورت سربالايى درست كرده‌اند كه آن سر بالايى جزء اين دو كوه است، لذا اگر سعى كننده روى همان جاى مسطّح از كوه صفا نيت نموده و سعى را شروع كند و در مروة نيز در همان جاى مسطّح ختم نمايد كافى است و بالا رفتن از كوه لازم نمى‌باشد.

٩٦٤- اگر كسى مى‌دانست كه بايد سعى را از صفا شروع كند و به مروة ختم نمايد لكن به اعتقاد اينكه كوه مروة همان كوه صفا است از مروة سعى را شروع كرد و پس از اتمام هفت شوط يا قبل از اتمام آن متذكر گرديد كه اشتباه كرده است، بايد سعى را اعاده نمايد.

٩٦٥- كسى كه مى‌خواهد سعى بين صفا و مروة را انجام دهد، لازم نيست با پاى پياده از صفا به مروة برود و از مروة به صفا برگردد، بنابر اين انجام سعى هم به صورت پياده و هم به صورت سواره جائز است.

٩٦٦- كسى كه نمى‌تواند بدون سوار شدن بر چرخهايى كه الآن متداول است سعى را انجام دهد يا برايش مشقّت دارد و دسترسى به چرخ ندارد، جائز است براى انجام سعى نائب بگيرد.

٩٦٧- اگر كسى به هيچ وجه- حتى سواره- نتواند سعى را بجا آورد، بايد نائب بگيرد تا سعى را به جاى او انجام دهد، و در اين صورت عمره و حجّش صحيح است.

٩٦٨- اگر كسى بيمارى را براى سعى دادن به دوش بگيرد و خودش نيز نيّت سعى‌