فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٢ - هفتم - استعمال بوى خوش

آن زن نزديكى كند؛ بلكه احتياط آن است كه او را طلاق بدهد، و اگر به مسأله عالم بوده است، هيچ وقت با او ازدواج نكند.

٥٨٨- اگر شخص مُحرم در حال احرام يا پيش از آن كسى را وكيل كرده است كه برايش زن بگيرد، چنانچه وكيل در حال احرام موكِّل براى او زن عقد كند، صحّت آن عقد محل اشكال است؛ بلكه باطل بودن آن خالى از قوّت نيست؛ ولى اگر در حال احرام كسى را وكيل كند كه بعد از تمام شدن احرام براى او زن بگيرد اشكال ندارد.

٥٨٩- بنابر اقوى حجّ فاسد شده نيز در تمام احكام مانند حجّ صحيح است، و با إفساد حجّ احرام فاسد نمى‌شود، پس كسى كه حجّ خود را به علتى فاسد كرده، مادامى كه از احرام خارج نشده است نمى‌تواند زنى را عقد نمايد.

٥٩٠- بنابر احوط جائز نيست شخص محرم به عنوان شاهد و گواه در مجلس عقد ازدواج حاضر شود، هرچند آن عقد براى غير محرم باشد.

٥٩١- بنابر احتياط واجب شخص محرم نبايد بر وقوع عقد ازدواج شهادت بدهد، اگرچه پيش از احرام شاهد و گواه بر آن عقد شده باشد؛ هرچند جائز بودن آن خالى از قوّت نيست.

٥٩٢- بنابر اقوى خواستگارى كردن در حال احرام جائز است؛ هرچند احوط ترك آن مى‌باشد.

٥٩٣- طلاق دادن زن در حال احرام جائز است.

٥٩٤- در حال احرام رجوع به زن مطلقه به طلاق رجعيّه اشكال ندارد.

هفتم- استعمال بوى خوش:

٥٩٥- استعمال چيزهاى خوشبو مانند مشك و زعفران و عنبر و عود و ورس و كافور به سبب خوردن يا بوييدن يا ماليدن آنها به بدن يا لباس، بر مرد و زن مُحرم حرام است، و همچنين است پوشيدن لباسى كه از سابق اثر بوى خوش در آن مانده باشد؛ بلكه بنابر اقوى استعمال تمام اشيائى كه معمولًا به منظور استفاده از بوى خوش آنها تهيه و استعمال مى‌شوند- مانند گلاب و انواع عطرها و ادكلن‌ها- و همچنين استعمال‌