فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٤ - شرط دوم - عقل

دهد كه از محرّمات احرام اجتناب نمايد؛ و اگر آن طفل مميّز نيست، خود ولىّ بايد او را از محرّمات احرام حفظ كند، و در هر صورت ولىّ بايد او را به تمام اعمال حجّ امر نمايد، و كارهايى را كه نمى‌تواند انجام دهد به نيابت از او انجام دهد، و چنانچه تمام اعمال آن طفل مطابق با شرع انجام گيرد، آن طفل از احرام خارج مى‌شود و پس از بلوغ مى‌تواند ازدواج كند.

٥٢- بر ولىّ شرعى طفل واجب نيست او را محرم كند يا از طرف او حجّ انجام دهد؛ ولى اگر او را محرم كرد، بايد وظائف و اعمال را مطابق آنچه بر عهده خودش مى‌باشد انجام دهد؛ و گرنه در بعضى از صور، طفل در احرام باقى مى‌ماند، و تا تدارك نكند نمى‌تواند بعد از بلوغ ازدواج كند.

٥٣- طفلى را كه به حجّ مى‌برند اگر از خودش مال داشته باشد، چنانچه هزينه سفر حجّ او با هزينه‌هاى او در حال حَضر- يعنى در حالى كه مسافر نيست- يكسان باشد، ولىّ شرعى او مى‌تواند تمام هزينه سفر حجّ او را از مال خود آن طفل بپردازد؛ ولى اگر هزينه سفر حجّ او بيشتر از هزينه‌هاى او در حال حَضر باشد، در اينصورت هزينه مازاد بر هزينه‌هاى حال حَضر بر عهده ولىّ شرعى او مى‌باشد؛ ولى اگر حفظ جان طفل متوقف بر سفر باشد و سفر هم به صلاح آن طفل باشد، ولىّ شرعى مى‌تواند هزينه مازاد بر هزينه‌هاى حال حَضر را از مال او بردارد؛ و در اين صورت هم سزاوار است تا جايى كه ممكن است در مال طفل صرفه جويى شود.

٥٤- بعد از آنكه طفل محرم شد، قيمت قربانى حجّ او و نيز قيمت كفّاره صيد او- اگر در حال احرام صيد كند- بر ولىّ شرعى او واجب است؛ اما اگر غير از صيد كار ديگرى كه موجب كفاره است انجام دهد، كفاره آن نه بر ولىّ شرعى او واجب است و نه به مال او تعلق مى‌گيرد.

شرط دوم- عقل:

٥٥- انجام حجّ بر شخص ديوانه واجب نيست؛ ولى كسى كه مبتلا به جنون ادوارى است، اگر در ماههاى حجّ عاقل شود، در صورت دارا بودن سائر شرائط، حَجّة الإسلام‌