فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٣ - حكم زياد كردن شوطهاى سعى

كند، سعى هر دو صحيح است.

چهارم- انجام هفت شوط سعى:

٩٦٩- كسى كه مى‌خواهد سعى بين صفا و مروة را انجام دهد، واجب است هفت شوط سعى بين صفا به مروة انجام دهد، يعنى از صفا به مروة برود و از مروة به صفا برگردد، كه رفتن از صفا به مروة يك شوط و برگشتن از مروة به صفا نيز يك شوط محسوب مى‌شود، و مجموع هفت شوط را يك سعى گويند.

حكم زياد كردن شوطهاى سعى:

٩٧٠- اگر كسى از روى عمد سعى بين صفا و مروة را بيش از هفت شوط انجام دهد، سعى او باطل است و بايد آن را اعاده نمايد؛ ولى اگر در اثر ندانستن مسأله يك يا چند شوط زياد نمايد، مثل اينكه گمان كند در سعى رفت و برگشت يك شوط حساب مى‌شود و در نتيجه چهارده شوط سعى انجام دهد، اين زيادى موجب بطلان سعى نيست؛ هرچند احوط آن است كه سعى را اعاده نمايد.

٩٧١- اگر كسى از روى سهو يا فراموشى بيش از هفت شوط سعى انجام دهد، سعى او صحيح است؛ و اگر در بين انجام مقدار زيادى متذكر شود، بهتر است زيادى را رها كند؛ ولى اگر زيادى يك شوط باشد، بعيد نيست جائز باشد آن را به هفت شوط برساند و آن را يك سعى مستحب حساب كند، اگرچه شوط آخر به صفا ختم شود؛ و چنانچه به قصد رجاء آن را به هفت شوط برساند اشكال ندارد.

٩٧٢- اگر شخصى در سعى بين صفا و مروة به تصور اينكه رفتن بالاى كوه صفا يا كوه مروة لازم است به نيّت سعى بالاى كوه برود، و بعد متذكر شود كه اين مقدار مسافت تا بالاى كوه را تحت فشار جمعيت رفته است و براى اعاده آن مقدار وارد سعى شود و بعد به نيّت سعى برگردد و در واقع مقدارى از مسافت را دوباره طى كند، چنانچه به نيّت احتياط اين كار را انجام داده باشد اشكال ندارد.

٩٧٣- اگر شخصى در حال سعى متوجه شود محلى را كه براى هَروَله علامت گذارى كرده‌اند بطور عادى سير كرده است و به گمان اينكه هَروَله لازم است، برگردد و آن‌