فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٧ - اول - نيت

٧٧٢- طواف مستحبى به اندازه طواف واجب مقيّد و محدود نيست، و كسى كه در حال انجام طواف مستحبى است، اگر مثلًا از مطاف خارج شود يا عملى كه با طواف منافات دارد انجام دهد و برگردد و بقيّه طواف را انجام دهد اشكال ندارد، و نماز طواف مستحبى نيز به اندازه نماز طواف واجب مقيّد و محدود نيست، و كسى كه مى‌خواهد نماز طواف مستحبى بخواند، اگر مثلًا در هر جاى مسجد الحرام آن نماز را بجا آورد اشكال ندارد؛ و چنانچه كسى طواف مستحبى را با نذر يا عهد يا قسم يا شرط ضمن عقد لازم بر خود واجب كند- كه در اين صورت وجوب آنها وجوب غيرى است نه وجوب نفسى- اين طواف و نماز طواف در سِعه و ضيق همانند طواف مستحبى و نماز طواف مستحبى مى‌باشند.

واجبات طواف:

واجبات طواف به دو دسته تقسيم مى‌شوند: ١- واجباتى كه شرائط صحّت طواف مى‌باشند، ٢- واجباتى كه در حقيقت طواف داخل مى‌باشند.

دسته اول- واجباتى كه شرائط صحّت طواف مى‌باشند:

٧٧٣- اين واجبات عبارتند از: ١- نيّت، ٢- طهارت حدثيّه (وضوء يا غسل يا تيمّم)، ٣- طهارت خبثيّه (پاك بودن بدن و لباس از نجاست)، ٤- ختنه بودن مردان، ٥- پوشاندن عورت، ٦- مباح بودن لباس.

اول- نيّت:

٧٧٤- طواف از عبادات است و بايد مانند سائر عبادات با نيت قربت و بدون رياء براى تقرّب به خداى تعالى بجا آورده شود.

٧٧٥- اگر كسى در بجا آوردن طواف يا سائر اعمال عمره و حجّ رياء كند- يعنى طواف يا اعمال ديگر را براى كسب ثناء و طلب بزرگى در دل مردم انجام دهد- معصيت كرده است و اعمالش نيز باطل مى‌باشند.

٧٧٦- رياء بعد از اتمام طواف باعث بطلان طواف نمى‌شود.