فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٥٤ - علت اقتصار به ذكر مزارهاى عمده مدينه منوره و حوالى آن

است، اعمّ از مزارهاى مطهّره انبياء الهى عليهم السلام و اوصياء انبياء عليهم السلام- مخصوصاً مزارهاى مطهّره حضرات چهارده معصوم عليهم السلام- و نيز مزارهاى مطهّره صلحاء و علماء و شهداء و مؤمنين و مؤمنات بيان شوند؛ ولى چون آن مزارهاى مطهّره تناسب زيادى با فقه ندارند و در حقيقت خارج از مباحث فقهى مى‌باشند، از بيان آنها در اين كتاب صرف نظر شده و فقط به بيان مزارهاى عمده مدينه منوّره و حوالى آن اكتفاء مى‌شود، زيرا گذشته از اينكه مدينه منّوره (على مشرِّفها آلاف التَّحية و السلام) در جوار حرم خداوند متعال قرار دارد، بر حسب روايات شريفه بر حجّ گزاران مستحب مؤكّد است كه قبل از انجام حجّ و به ويژه پس از انجام آن بلكه افضل است كه در هنگام رفت و برگشت، براى زيارت حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و حضرت فاطمه زهراء عليها السلام و حضرات ائمّه بقيع عليهم السلام و سائر مشاهد مشرّفه مدينه، به مدينه منوّره مشرّف شوند.

از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام نقل شده است كه رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمودند:

«كسى كه حجّ بجا آورد و مرا در مدينه زيارت نكند بر من جفاء كرده است، و كسى كه بر من جفاء كند من در روز قيامت بر او جفاء مى‌كنم، و هركس بيايد و مرا زيارت كند، واجب است او را شفاعت كنم، و هركس كه واجب باشد او را شفاعت كنم، بهشت بر او واجب مى‌گردد و ...».

و از حضرت امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام نقل شده است كه فرمودند:

«زيارت بيت الله الحرام را به زيارت رسول خدا و زيارت قبورى كه خداوند حقّ آنها و زيارت آنها را بر شما لازم نموده است تمام كنيد، شما به زيارت آن حضرت امر شده‌ايد و ترك آن جفاء است».

و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمودند: «هر يك از شما حجّ بجا آورد، پايان حجّ خود را زيارت ما قرار دهد، كه زيارت ما متمّم حجّ است».