فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٨ - الف - شكهايى كه نبايد به آنها اعتناء كرد

جهات ديگر تا شب همان روز سعى را به تأخير بيندازد؛ هرچند احوط آن است كه سعى را بدون عذر به تأخير نيندازد.

٩٩٨- اگر كسى سعى بين صفا و مروة را بدون عذر تا روز بعد به تأخير بيندازد، گناه كرده است؛ لكن عمره و حجّ او صحيح است.

٩٩٩- اگر كسى سعى بين صفا و مروة را فراموش كند، هر وقت متذكر شد بايد آن را بجا آورد، هرچند پس از فراغت از اعمال حجّ باشد.

١٠٠٠- اگر كسى سعى بين صفا و مروة را فراموش كند و به وطن خود مراجعت نمايد و سپس متذكر شود كه سعى را بجا نياورده است، بايد به مكّه معظّمه برگردد و سعى را انجام دهد؛ و اگر برگشتن به مكّه معظّمه براى او امكان ندارد يا حرج و مشقّت دارد، بايد نائب بگيرد تا سعى را به جاى او انجام دهد، و در هر صورت حجّ او صحيح است.

١٠٠١- كسى كه بايد سعى بين صفا و مروة را انجام دهد، بنابر احتياط واجب بايد موالات عرفيّه را در سعى رعايت كند و بين شوطها و اجزاء آنها زياد فاصله نيندازد؛ ولى مى‌تواند به جهت استراحت و رفع خستگى مقدار كمى در بين راه يا بر كوه صفا يا كوه مروة بنشيند.

شكّ در عدد شوطهاى سعى:

حكم شكّ در عدد شوطهاى سعى مانند حكم شكّ در عدد شوطهاى طواف است، و شكّيات مربوط به عدد شوطهاى سعى مانند شكّيات مربوط به عدد شوطهاى طواف به به دو گرده تقسيم مى‌شوند: ١- شكّهايى كه نبايد به آنها اعتناء كرد، ٢- شكّهايى كه سعى را باطل مى‌كنند.

الف- شكّهايى كه نبايد به آنها اعتناء كرد:

١٠٠٢- كسى كه سعى بين صفا و مروة انجام مى‌دهد، در چند مورد نبايد به شك خود اعتناء نمايد و سعى او محكوم به صحت است:

اول: هرگاه بعد از تقصير شك كند كه آيا به تعداد واجب- هفت شوط- سعى انجام‌