فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥ - دوم - اختيار زمانهاى معين شده براى سفر

نهى از سفر شده است- و در فقره (١٣) بيان شده‌اند- اجتناب نمايد؛ مگر اينكه قبل از مسافرت صدقه بدهد.

١٢- زمانهاى معيّن شده براى سفر عبارتند از:

اول: روز شنبه، كه ميمنت آن، از تمام زمانهاى معيّن شده بيشتر است، و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمودند: «كسى كه قصد مسافرت دارد، بايد در روز شنبه سفر كند، كه اگر سنگى از كوهى در روز شنبه حركت كند و از كوه پايين رود، البته خداى تعالى آن را به مكانش برمى‌گرداند»، و نيز از حضرات ائمّه معصومين عليهم السلام آمده است كه شنبه براى ما است.

دوم: روز سه شنبه، كه در ميمنت بعد از روز شنبه است، و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: «هركس كارها بر او دشوار شود، در روز سه شنبه پى‌گير شود، و آن روزى است كه آهن براى حضرت داود (على نبيّنا و آله و عليه السلام) نرم شد».

سوم: روز پنجشنبه، كه در ميمنت بعد از روز سه شنبه است، و منقول است كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: «خدايا مبارك گردان براى امّت من صبح روز شنبه و پنجشنبه را».

١٣- زمانهايى كه در آنها نهى از سفر شده است عبارتند از:

اول: وقتى كه قمر در عقرب يا قمر در مُحاق يا قمر در برج عقرب است، و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: «كسى كه مسافرت يا ازدواج كند در حالى كه قمر در عقرب است خوبى نمى‌بيند».

دوم: روز جمعه قبل از نماز جمعه.

سوم: روز يكشنبه، و روايت شده است كه براى يكشنبه تيزى مانند تيزى شمشير است.

چهارم: روز دوشنبه، زيرا اين روز براى بنى اميّه است؛ البته در روايتى مسافرت در روز دوشنبه با خواندن سوره دهر «هَلْ أَتى‌» در ركعت اول نماز صبح تجويز شده‌